Defektet dhe përcaktimi i shkakut të avarive: pyetje dhe përgjigje, faqja 3 nga 9

Pohimi është i saktë: frenat që nuk punojnë mirë mund të shkaktojnë konsumim jo uniform të gomave. Kur një rrotë frenon më shumë se të tjerat, ose bllokohet, goma e saj rrëshqet mbi rrugë dhe gërryhet në një vend. Kështu krijohen pjesë të sheshta ose konsumim i pabarabartë midis gomave. Kjo e dobëson kapjen me rrugën dhe shkakton dridhje, prandaj frenat duhen rregulluar.

Pohimi është i saktë: nëse gjatë frenimit bllokohen rrotat e njërës anë, mjeti mund të rrotullohet. Rrotat e bllokuara rrëshqasin dhe frenojnë ndryshe nga ato që ende rrotullohen. Ky ndryshim midis dy anëve krijon një forcë që e kthen mjetin rreth vetes, sidomos në rrugë të rrëshqitshme, dhe mund ta humbasësh plotësisht kontrollin. Prandaj frenat duhet të frenojnë njësoj në të dyja anët.

Pohimi është i gabuar: mjeti nuk tërhiqet nga ana e rrotës që bllokohet e fundit, por nga ana e rrotës që frenon më shumë. Rrota që frenon më fort, e cila zakonisht bllokohet e para, e ngadalëson më shumë atë anë të mjetit, dhe mjeti kthehet nga ajo. Rrota që bllokohet e fundit është ajo që frenon më pak, prandaj nga ana e saj mjeti nuk tërhiqet.

Pohimi është i gabuar: gjatë frenimit ngarkesa zhvendoset gjithmonë përpara, edhe kur frenat nuk punojnë mirë. Kur mjeti ngadalëson, pesha e tij dhe e ngarkesës vazhdon të shtyjë përpara nga inercia, prandaj rrotat e para ngarkohen më shumë dhe ato të pasme më pak. Kjo vlen pavarësisht nga gjendja e frenave. Frenat me defekt shkaktojnë tërheqje anash, rrotullim të mjetit ose distancë frenimi më të gjatë.

Pohimi është i gabuar: frenat që nuk punojnë mirë e rrisin distancën e frenimit, nuk e zvogëlojnë. Kur ferrotat janë të konsumuara, kur tamburet mbinxehen ose kur ka rrjedhje në sistem, frenat e ngadalësojnë mjetin më dobët, dhe ai bën më shumë metra derisa të ndalojë. Për këtë arsye, një defekt në frena kërkon riparim të menjëhershëm.

Pohimi është i saktë: ferrotat e lagura e ulin efektshmërinë e frenimit. Uji midis ferrotave dhe tamburit ose diskut e pakëson fërkimin, kështu që frenat kapin më pak. Kjo ndodh pas kalimit nëpër ujë të thellë, në shi të madh ose pas larjes. Pas kalimit nëpër ujë, frenoje lehtë disa herë me shpejtësi të ulët, që nxehtësia t'i thajë ferrotat, para se të vazhdosh normalisht.

Pohimi është i saktë: një bllokim në valvolën qendrore të frenimit mund ta ulë efektshmërinë e frenimit. Valvola qendrore, e komanduar nga pedali, e dërgon ajrin nga rezervuarët te cilindrat e frenave. Nëse ajo ngec pjesërisht, te rrotat shkon më pak ajër dhe frenat kapin dobët ose me vonesë. Ky është defekt serioz, që duhet riparuar në servis para se të vazhdosh udhëtimin.

Pohimi është i saktë: ferrotat shumë të konsumuara e ulin efektshmërinë e frenimit. Kur materiali i fërkimit hollohet, ferrotat nxehen më shpejt, kapin më keq dhe pedali duhet shtypur më shumë. Në rastin më të keq pjesa metalike fërkon drejtpërdrejt tamburin ose diskun, e dëmton atë dhe frenimi bie shumë. Ferrotat kontrollohen rregullisht dhe ndërrohen para se të konsumohen plotësisht.

Pohimi është i saktë: ovalizimi i tambureve të frenave mund ta ulë efektshmërinë e frenimit. Një tambur i ovalizuar nuk është më krejt i rrumbullakët: ferrotat e prekin vetëm në disa pika dhe jo në gjithë sipërfaqen. Kështu frenimi dobësohet, bëhet i pabarabartë dhe pedali mund të dridhet. Tamburi i ovalizuar përpunohet në torno ose ndërrohet, në servis.

Pohimi është i saktë: frenimet e gjata, të tepërta dhe të shpeshta e ulin efektshmërinë e frenimit. Çdo frenim e kthen lëvizjen në nxehtësi. Kur frenon shumë e pa pushim, sidomos në zbritje, ferrotat dhe tamburet nxehen tepër dhe fërkimi midis tyre bie: frenat kapin gjithnjë e më pak. Prandaj në zbritje fut marsh të ulët dhe përdor frenin e motorit ose ngadalësuesin.

Pohimi është i gabuar: frenimi me marshin e parë të futur nuk e ul efektshmërinë e frenimit. Përkundrazi, me marsh të ulët motori e frenon vetë mjetin dhe i ndihmon frenat. Efektshmërinë e frenimit e ulin ferrotat e lagura ose të konsumuara, mbinxehja ose ovalizimi i tambureve, bllokimi i valvolës qendrore dhe frenimet e gjata e të shpeshta.

Pohimi është i gabuar: shtypja e pedalit të friksionit pasi mjeti ka ndaluar nuk ka lidhje me efektshmërinë e frenimit. Friksioni e shkëput motorin nga transmisioni, që motori të mos fiket kur mjeti ndalon; frenat punojnë njësoj. Efektshmërinë e frenimit e ulin ferrotat e lagura ose të konsumuara, mbinxehja ose ovalizimi i tambureve dhe bllokimi i valvolës qendrore.

Pohimi është i gabuar: kur vepron shpejt mbi pedalin e frenave, efektshmëria e frenimit nuk ulet. Sa më shpejt e shtyp pedalin përballë një rreziku, aq më shpejt fillon frenimi dhe aq më e shkurtër është distanca e ndalimit. Efektshmërinë e frenave e ul gjendja e vetë sistemit: ferrotat e lagura ose të konsumuara, mbinxehja ose ovalizimi i tambureve, bllokimi i valvolës qendrore.

Pohimi është i gabuar: presioni i ndryshëm i gomave të para nga ai i gomave të pasme nuk e ul efektshmërinë e frenimit. Shpesh prodhuesi cakton vetë presione të ndryshme për aksin e përparmë dhe atë të pasmë, sipas ngarkesës që mban secili. E rëndësishme është që çdo gomë të ketë presionin e caktuar dhe gomat e të njëjtit aks ta kenë të njëjtë. Efektshmërinë e frenimit e ulin ferrotat e lagura ose të konsumuara dhe mbinxehja ose ovalizimi i tambureve.

Pohimi është i saktë: ngarkesa e vendosur keq mund ta bëjë frenimin të keq ose të çekuilibruar. Kur pesha rëndon më shumë në njërën anë ose në një aks, rrotat më pak të ngarkuara e kapin më pak rrugën dhe bllokohen më lehtë, ndërsa mjeti tërhiqet anash. Në frenim, ngarkesa e pasiguruar mund edhe të zhvendoset përpara. Prandaj shpërndaje ngarkesën njësoj dhe sigurohe mirë.

Pohimi është i saktë: çarja e një tubacioni të ajrit në sistemin e frenimit mund ta bëjë frenimin të keq ose të çekuilibruar. Nga tubi i çarë ajri del jashtë, dhe frenat e rrotave që ai ushqen marrin pak presion ose aspak. Kështu disa rrota frenojnë më pak se të tjerat dhe mjeti tërhiqet anash, ndërsa presioni në rezervuarë bie. Ndalo në një vend të sigurt dhe mos vazhdo pa e riparuar.

Pohimi është i saktë: mbinxehja e tambureve mund ta bëjë frenimin të keq ose të çekuilibruar. Tamburi i mbinxehur frenon më dobët; dhe kur rrotat nuk nxehen njësoj, disa frenojnë më shumë se të tjerat dhe mjeti tërhiqet anash. Mbinxehja vjen nga frenimet e shpeshta në zbritje ose nga rregullimi jo i mirë i çepave. Në zbritje përdor marsh të ulët dhe frenin e motorit.

Pohimi është i gabuar: niveli i ulët i vajit në karterin e motorit (sotokarter) nuk ka lidhje me frenimin. Vaji i motorit shërben për lubrifikimin e pjesëve të motorit; nëse mungon, rrezikon vetë motori, por frenat punojnë njësoj. Frenimin e keq ose të çekuilibruar e shkaktojnë ngarkesa e vendosur keq, çarja e tubacioneve të ajrit, mbinxehja e tambureve ose ferrotat e konsumuara.

Pohimi është i gabuar: konsumimi uniform i tambureve ose i disqeve nuk e bën frenimin të çekuilibruar. Kur konsumimi është i njëjtë në të gjitha rrotat dhe brenda kufijve, frenat veprojnë njësoj në të dyja anët. Frenimi çekuilibrohet kur një rrotë frenon ndryshe nga tjetra: tambur i mbinxehur ose i ovalizuar, tubacion i çarë, ngarkesë e vendosur keq. Megjithatë, kur tamburet dhe disqet konsumohen përtej kufirit, ndërrohen.

Pohimi është i gabuar: tipi i kompresorit të ajrit nuk e bën frenimin të keq ose të çekuilibruar. Çdo tip kompresori i përshtatshëm për mjetin i mbush rezervuarët me ajrin e duhur. Problem bëhet gjendja e tij: një kompresor i konsumuar mbi normat prodhon pak ajër dhe frenat dobësohen. Frenimin e çekuilibruar e shkaktojnë ngarkesa e vendosur keq, çarja e tubacioneve dhe mbinxehja e tambureve.

Pohimi është i saktë: ABS-ja ta lehtëson manovrimin me timon gjatë frenimit. Kur rrotat bllokohen, mjeti vazhdon drejt edhe nëse e kthen timonin. ABS-ja nuk i lë rrotat e para të bllokohen, prandaj ato vazhdojnë të rrotullohen dhe ta drejtojnë mjetin: mund të frenosh fort dhe njëkohësisht ta anashkalosh një pengesë.

Pohimi është i saktë: ABS-ja e rrit qëndrueshmërinë e mjetit gjatë frenimit. Rrotat e bllokuara rrëshqasin, dhe mjeti mund të devijojë ose të rrotullohet, sidomos në rrugë të rrëshqitshme. ABS-ja e rregullon presionin e frenimit te çdo rrotë, që asnjëra të mos bllokohet, dhe kështu mjeti mbetet në drejtimin e tij. Te autotrenat kjo ndihmon edhe që rimorkioja të mos rrëshqasë anash.

Pohimi është i saktë: ABS-ja ndihmon që gomat të konsumohen në mënyrë uniforme. Pa ABS, në një frenim të fortë rrota bllokohet dhe goma rrëshqet mbi rrugë në të njëjtën pikë: aty gërryhet dhe krijohet një pjesë e sheshtë, që më pas shkakton dridhje. ABS-ja i mban rrotat duke u rrotulluar, kështu që konsumimi shpërndahet njësoj në gjithë sipërfaqen e gomës.

Pohimi është i gabuar: me ABS pedalin nuk e shtyp me shtypje të shpejta e të njëpasnjëshme, por fort dhe pa e lëshuar. Shtypjet e njëpasnjëshme janë një teknikë për mjetet pa ABS, që rrotat të mos bllokohen. Me ABS këtë punë e bën vetë sistemi, shumë më shpejt e më saktë se ti; po ta lëshosh pedalin, e ndërpret punën e tij dhe e zgjat distancën e frenimit. Dridhja e pedalit gjatë frenimit është normale.

Pohimi është i gabuar: ABS-ja nuk të detyron, dhe as nuk të lejon, ta ndjekësh mjetin përpara nga më afër. Ajo nuk i lë rrotat të bllokohen dhe e mban mjetin të drejtueshëm, por nuk e bën distancën e frenimit shumë më të shkurtër, sidomos në rrugë të rrëshqitshme. Edhe me ABS, mbaj një distancë sigurie të mjaftueshme për të ndaluar pa e goditur mjetin përpara, dhe rrite atë kur rruga është e lagur.