Përgjegjshmëria ndaj udhëtarëve që transportohen: pyetje dhe përgjigje, faqja 1 nga 8

Pohimi është i saktë: një ndër kushtet që duhet të plotësojnë autobusët për transportin e udhëtarëve është të sigurojnë komoditetin e udhëtimit. Udhëtarët kalojnë shpesh orë të tëra në autobus, prandaj ai duhet të ketë sedilje komode, ndriçim, ventilim dhe ngrohje, dritare funksionale, vende për bagazhe dhe pamje të pastër. Komoditeti shkon bashkë me sigurinë: autobusi duhet të jetë edhe në gjendje të rregullt teknike, me pajisjet e emergjencës në vend.

Pohimi është i saktë: autobusët e udhëtarëve duhet të kenë sistemin e hapjes dhe të mbylljes së dyerve me komandim nga drejtuesi i mjetit. Kështu drejtuesi i hap dyert vetëm kur autobusi ka ndaluar në stacion dhe i mbyll para se të niset, pa rrezik që ndonjë udhëtar të bjerë ose të zihet. Para nisjes ai duhet të kontrollojë që dyert janë mbyllur.

Pohimi është i saktë: dera ose dritarja e emergjencës duhet të jetë funksionale, për të shmangur rreziqet. Në një aksident, zjarr ose përmbysje, dyert e zakonshme mund të bllokohen dhe udhëtarët duhet të dalin shpejt nga një dalje tjetër. Prandaj dalja e emergjencës duhet të hapet lehtë, të jetë e shënuar dhe të mos pengohet nga sende ose bagazhe.

Pohimi është i saktë: dyert e autobusit duhet të mund të hapen nga udhëtarët në raste defektesh, aksidentesh ose kur drejtuesi nuk mund t'i komandojë. Zakonisht dyert i hap dhe i mbyll drejtuesi. Por nëse sistemi prishet, ose drejtuesi lëndohet në një aksident, udhëtarët nuk duhet të mbeten të mbyllur brenda. Për këtë dyert kanë një mekanizëm hapjeje emergjente, që udhëtarët e përdorin vetëm në raste të tilla.

Pohimi është i saktë: autobusët e udhëtarëve duhet të kenë të instaluar kompletin e pajisjeve për situata emergjente, sipas manualit të prodhuesit. Ky komplet përfshin, ndër të tjera, fikëse zjarri dhe çekiçë për thyerjen e xhamave, që udhëtarët të dalin nga dritaret kur dyert janë të bllokuara. Pajisjet duhet të jenë në vendet e tyre, të dukshme dhe në gjendje pune.

Pohimi është i saktë: autobusët e linjave ndërqytetëse duhet të kenë, përveç derës së drejtuesit, të paktën dy dyer, përfshirë daljen e emergjencës. Me më shumë se një dalje, udhëtarët hipin e zbresin më shpejt dhe, në një aksident ose zjarr, kanë një rrugë tjetër për të dalë kur njëra derë është e bllokuar. Kërkesa është „minimalisht“ dy: autobusi mund të ketë edhe më shumë.

Pohimi është i gabuar: autobusët e linjave ndërqytetëse duhet të kenë, përveç derës së drejtuesit, të paktën dy dyer, përfshirë daljen e emergjencës, jo tre. Dy dyer mjaftojnë që udhëtarët të kenë dy rrugë për të dalë në një aksident ose zjarr. Autobusi mund të ketë edhe më shumë dyer, por minimumi i kërkuar është dy.

Pohimi është i saktë: autobusët e transportit ndërkombëtar dhe brenda vendit, në linja të rregullta dhe në shërbimet e rastit ose turistike, duhet të kenë qendër zëri. Me të drejtuesi ose shoqëruesi u jep udhëtarëve njoftime, p.sh. për ndalesat, pushimet, vonesat ose rregullat e sigurisë, pa u larguar nga vendi i tij. Në udhëtimet turistike ajo i shërben edhe guidës.

Pohimi është i saktë: këta autobusë duhet të kenë tualet, me WC, lavaman të vogël dhe solucion pastrimi. Udhëtimet ndërkombëtare, ndërqytetëse dhe turistike zgjasin shpesh disa orë, dhe udhëtarët nuk mund të presin gjithmonë ndalesën e radhës. Tualeti i bën ato më të rehatshme dhe shmang ndalesat e paplanifikuara jashtë stacioneve. Ai duhet të mbahet i pastër dhe në gjendje pune.

Pohimi është i gabuar: kambio automatike nuk është kusht për autobusët e udhëtarëve. Autobusi mund të ketë kambio manuale ose automatike: lloji i saj nuk është ndër kushtet e transportit të udhëtarëve. Kushtet lidhen me komoditetin dhe sigurinë: sedilje, ndriçim, ventilim e ngrohje, dyer me komandim nga drejtuesi, dalje emergjence, pajisje për situata emergjente dhe gjendje e rregullt teknike.

Pohimi është i gabuar: pamja e jashtme dhe e brendshme estetike nuk është kushti i vetëm për autobusët e udhëtarëve. Ajo është një nga kushtet e komoditetit, por autobusi duhet të ketë edhe sedilje komode, hermeticitet, ndriçim, ventilim e ngrohje, dyer me komandim nga drejtuesi, dalje emergjence funksionale dhe pajisje për situata emergjente. Mbi të gjitha, duhet të jetë në gjendje të rregullt teknike, me kontrollin teknik të kryer.

Pohimi është i gabuar: nuk është kusht që autobusi të jetë prodhuar jo më shumë se pesë vjet më parë. Kushtet për autobusët e udhëtarëve lidhen me gjendjen e tyre: komoditetin e udhëtarëve, dyert dhe daljet e emergjencës, pajisjet për situata emergjente dhe gjendjen teknike, që vërtetohet me kontrollin teknik çdo gjashtë muaj. Një autobus i mirëmbajtur mbetet në shërbim edhe pas pesë vjetësh.

Pohimi është i gabuar: nuk është kusht që autobusi të ketë përshkuar jo më shumë se 50 mijë kilometra. Autobusët e udhëtarëve bëjnë shumë kilometra çdo vit, dhe ky kufi do t'i nxirrte nga shërbimi shumë shpejt. Ajo që kërkohet është gjendja e tyre: komoditeti, dyert dhe daljet e emergjencës, pajisjet për situata emergjente dhe gjendja e rregullt teknike, e vërtetuar me kontrollin teknik çdo gjashtë muaj.

Pohimi është i gabuar: kutia e ndihmës së shpejtë dhe fikësja e zjarrit nuk janë kushti i vetëm për autobusët e udhëtarëve. Autobusi duhet të ketë të gjithë kompletin e pajisjeve për situata emergjente sipas manualit të prodhuesit, p.sh. edhe çekiçë për thyerjen e xhamave. Përveç kësaj, kërkohen dyer me komandim nga drejtuesi, që të hapen edhe nga udhëtarët në raste defekti a aksidenti, dalje emergjence funksionale dhe kushtet e komoditetit.

Pohimi është i gabuar: shënimi „HYRJE“ dhe „DALJE“ mbi dyert nuk është kusht i detyrueshëm për autobusët interurbanë. Kushtet për dyert janë të tjera: të hapen e të mbyllen me komandim nga drejtuesi, të mund të hapen nga udhëtarët në raste defektesh ose aksidentesh, dera ose dritarja e emergjencës të jetë funksionale, dhe autobusët ndërqytetës të kenë të paktën dy dyer përveç derës së drejtuesit.

Pohimi është i gabuar: brenda autobusit duhet të shënohet edhe numri maksimal i udhëtarëve që mund të transportohen, jo vetëm numri i vendeve të ulura. Numri maksimal është ai i shënuar në lejen e qarkullimit dhe nuk lejohet të kapërcehet. Kur ai është i shënuar në autobus, edhe udhëtarët e dinë kufirin dhe drejtuesi e ka më të lehtë të mos lejojë më shumë njerëz se sa lejohet.

Pohimi është i saktë: edhe autobusët e shërbimit urban e kryejnë kontrollin teknik çdo gjashtë muaj. Ata mbajnë shumë udhëtarë, ndalojnë e nisen shpesh, dhe frenat, dyert e pezullimi u konsumohen shpejt. Për të gjithë autobusët kontrolli teknik kryhet çdo gjashtë muaj, ndryshe nga autoveturat e përdorimit vetjak, që e kryejnë një herë në dy vjet.

Pohimi është i saktë: edhe autobusët që kryejnë transport për llogari të vet e kryejnë kontrollin teknik çdo gjashtë muaj. Edhe kur një ndërmarrje transporton me autobusin e vet punonjësit e saj, pa qëllim fitimi, ai mbetet autobus me shumë udhëtarë. Siguria e tyre kërkon të njëjtin kontroll teknik si për autobusët e tjerë: çdo gjashtë muaj.

Pohimi është i gabuar: për autobusët e shërbimit urban kontrolli teknik kryhet çdo gjashtë muaj, jo çdo tre muaj. Afati i kontrollit teknik është i njëjtë për autobusët, pavarësisht nga lloji i shërbimit: urban, ndërqytetës, ndërkombëtar, i rastit ose për llogari të vet. Ndërmjet dy kontrolleve, transportuesi dhe drejtuesi kujdesen që autobusi të mirëmbahet rregullisht.

Pohimi është i gabuar: për autobusët e transportit ndërkombëtar kontrolli teknik kryhet çdo gjashtë muaj, jo çdo tre muaj. Ky afat vlen për të gjithë autobusët, si për ata urbanë, ashtu edhe për ata ndërkombëtarë. Për transportin ndërkombëtar autobusi duhet të ketë me vete certifikatën e kontrollit teknik dhe akt-vlerësimin e kushteve të komoditetit, që jepet çdo vit.

Pohimi është i gabuar: edhe autobusët që kryejnë shërbime të rastit e kryejnë kontrollin teknik çdo gjashtë muaj, jo një herë në vit. Lloji i shërbimit nuk e ndryshon afatin: autobusi i rastit, p.sh. për një ekskursion, mbart po aq udhëtarë sa një autobus linje dhe kërkon të njëjtën siguri teknike.

Pohimi është i saktë: pasagjerët në autobus nuk duhet t'ia zvogëlojnë fushëpamjen drejtuesit të mjetit. Drejtuesi duhet të shohë lirshëm përpara, anash dhe në pasqyra. Një udhëtar në këmbë pranë xhamit të përparmë, ose sende të vendosura aty, mund t'i fshehin një këmbësor, një mjet ose një sinjal. Prandaj numri dhe vendosja e udhëtarëve duhet të jenë të tilla që pamja e drejtuesit të mbetet e lirë.

Pohimi është i saktë: pasagjerët në autobus nuk duhet t'ia pengojnë drejtuesit lirinë e lëvizjeve kur drejton mjetin. Drejtuesi duhet të lëvizë lirisht timonin, pedalet dhe komandat, sidomos në një situatë të papritur. Prandaj askush nuk duhet të qëndrojë pranë tij, të mbështetet te sedilja e tij ose ta shqetësojë. Për këtë qëllim, sedilja e drejtuesit ndahet me parapet nga sediljet që vijnë prapa.

Pohimi është i saktë: pasagjerët në autobus nuk duhet ta kalojnë numrin maksimal të treguar në lejen e qarkullimit. Ky numër përcakton sa njerëz mund të mbajë autobusi me siguri. Me më shumë udhëtarë, frenat, gomat dhe pezullimi mbingarkohen, autobusi bëhet më i paqëndrueshëm dhe daljet në rast rreziku bllokohen. Kur numri i pasagjerëve e kalon këtë kufi, drejtuesi ndëshkohet me gjobë.

Pohimi është i gabuar: pasagjerët nuk vendosen vetëm në njërën anë të autobusit. Kur të gjithë grumbullohen në një anë, pesha shpërndahet në mënyrë të pabarabartë, autobusi anon dhe rrezikon më shumë të rrëshqasë ose të përmbyset në kthesa. Pasagjerët ulen në vendet e tyre, dhe kur lejohen udhëtarë në këmbë, ata shpërndahen njëtrajtësisht në korridor ose në hapësirat e parashikuara.