Përgjegjshmëria ndaj udhëtarëve që transportohen: pyetje dhe përgjigje, faqja 6 nga 8

Pohimi është i saktë: transporti i nxënësve me autovetura me 8+1 vende bëhet vetëm me miratimin e bashkisë përkatëse. Rregulli është që nxënësit të transportohen me autobusë. Bashkia, që i njeh rrugët dhe zonat e saj, vlerëson nëse në një zonë të veçantë autovetura me 8+1 vende është e nevojshme dhe jep miratimin. Pa këtë miratim, ky mjet nuk përdoret për transportin e nxënësve.

Pohimi është i saktë: mjetet e miratuara për transportin e nxënësve dhe studentëve duhet të jenë me ngjyrë portokalli. Ngjyra e njëjtë dhe e dukshme i bën mjetet shkollore të dallohen menjëherë nga larg. Kështu drejtuesit e tjerë e kuptojnë që ky mjet transporton fëmijë, të cilët mund të zbresin ose të kalojnë rrugën papritur, dhe tregohen më të kujdesshëm.

Pohimi është i saktë: mjetet e transportit shkollor duhet të kenë të shkruar dukshëm, me të zeza, në të dy anët, poshtë xhamave dhe në qendër, fjalët „AUTOBUS SHKOLLE“. Mbishkrimi, bashkë me ngjyrën portokalli, e bën mjetin të njihet menjëherë nga drejtuesit e tjerë dhe nga këmbësorët. Kur e sheh këtë mjet të ndaluar, ul shpejtësinë: fëmijët mund të dalin para ose prapa tij.

Pohimi është i saktë: mjetet e transportit shkollor duhet të kenë edhe një krah të lëvizshëm me tabelën „STOP“, pingul me aksin gjatësor, me gjatësi jo më të madhe se 15 cm. Kur mjeti ndalon që fëmijët të hipin ose të zbresin, krahi hapet anash dhe tabela „STOP“ i paralajmëron drejtuesit e tjerë. Kështu mbrohen fëmijët që zbresin nga mjetet që kalojnë pranë autobusit.

Pohimi është i gabuar: transporti i nxënësve dhe studentëve kryhet si rregull me autobusë, por ka edhe një përjashtim. Në zona të veçanta lejohet të bëhet edhe me autovetura me 8+1 vende, vetëm me miratimin e bashkisë përkatëse. Prandaj shprehja „në asnjë rast me mjete të llojeve të tjera“ e bën pohimin të gabuar.

Pohimi është i gabuar: transporti i nxënësve me autovetura me 8+1 vende bëhet me miratimin e bashkisë përkatëse, jo të DPSHTRR-së. Bashkia i njeh zonat dhe rrugët e saj dhe vlerëson ku nuk mund të shkojë autobusi. DPSHTRR-ja merret me lejet e drejtimit, regjistrimin dhe kontrollin teknik të mjeteve, por nuk e jep këtë miratim.

Pohimi është i gabuar: ngjyra e mjeteve të transportit shkollor nuk përcaktohet nga bashkia: ajo duhet të jetë portokalli. Ngjyra është e njëjtë kudo, që një mjet shkollor të njihet menjëherë nga çdo drejtues, në çdo qytet. Po të zgjidhte secila bashki ngjyrën e vet, mjetet nuk do të dalloheshin nga larg dhe kujdesi i drejtuesve të tjerë do të ishte më i vogël.

Pohimi është i gabuar: për mjetet e transportit shkollor nuk mjafton vetëm logoja me shenjën e fëmijëve të shkollës. Ato duhet të jenë me ngjyrë portokalli, të kenë të shkruar me të zeza „AUTOBUS SHKOLLE“ në të dy anët, poshtë xhamave dhe në qendër, dhe të kenë krahun e lëvizshëm me tabelën „STOP“. Fjala „vetëm“ e bën pohimin të gabuar.

Pohimi është i saktë: automjetet e licencuara për transportin e nxënësve dhe studentëve duhet të kenë detyrimisht dalje emergjence. Në aksident, në zjarr ose kur dyert e shërbimit bllokohen, fëmijët duhet të dalin shpejt nga mjeti. Dalja e emergjencës duhet të jetë funksionale dhe e lirë, me mbishkrime që tregojnë si hapet.

Pohimi është i saktë: këto automjete duhet t'i kenë të gjitha ndenjëset me rripa sigurimi funksionalë. Në një frenim të fortë ose në aksident, rripi e mban trupin në ndenjëse dhe e pengon fëmijën të godasë ndenjësen e përparme ose të hidhet nga vendi. Drejtuesi kujdeset që çdo fëmijë të jetë ulur, me rripin e vënë, para se mjeti të niset.

Pohimi është i saktë: këto automjete duhet të kenë edhe ndenjëse të posaçme për fëmijët nga 4 deri në 12 vjeç. Rripi i zakonshëm është bërë për trupin e një të rrituri: te një fëmijë i vogël ai kalon mbi qafë ose mbi bark dhe në aksident mund ta lëndojë. Ndenjësja e posaçme e ngre fëmijën, që rripi të vendoset si duhet. Nuk kërkohet që çdo vend të ketë një të tillë.

Pohimi është i gabuar: automjetet e licencuara për transportin e nxënësve nuk përdoren, mes vajtjes dhe ardhjes, për shërbime të rregullta ose të rastit të udhëtarëve të tjerë. Ato janë të certifikuara për shërbimin e specializuar të nxënësve, me itinerarin dhe vendndalimet e shënuara në certifikatën e operimit. Përdorimi i tyre për udhëtarë të tjerë nuk lejohet, edhe kur nuk pengon orarin e nxënësve.

Pohimi është i gabuar: nuk kërkohet që çdo ndenjëse të jetë e pajisur edhe me ndenjëse të posaçme për fëmijë. Të gjitha ndenjëset duhet të kenë rripa sigurimi funksionalë, por ndenjëset e posaçme duhen për fëmijët nga 4 deri në 12 vjeç, jo për çdo vend. Nxënësit më të mëdhenj dhe studentët përdorin rripin e zakonshëm, pa ndenjëse të posaçme.

Pohimi është i saktë: certifikata e operimit të një automjeti për shërbimet e rregullta të specializuara lëshohet në emër të subjektit të transportit. Subjekti transportues mban licencën, dhe certifikata provon se ai mjet operon nën atë licencë. Institucioni arsimor që kërkon shërbimin lidh kontratë me transportuesin, por nuk është mbajtësi i certifikatës.

Pohimi është i saktë: certifikata e operimit për këto shërbime lëshohet me afat 5 (pesë) vjet. Gjatë kësaj kohe mjeti duhet të vazhdojë t'i plotësojë kushtet, me kontrollin teknik dhe akt-vlerësimin e komoditetit në rregull. Kur afati mbaron, certifikata duhet rinovuar, përndryshe mjeti nuk mund ta vazhdojë shërbimin.

Pohimi është i saktë: certifikata e operimit për shërbimet e rregullta të specializuara nuk është e transferueshme. Ajo lidhet me një subjekt transportues dhe me një mjet të caktuar, që janë kontrolluar për këtë shërbim. Nuk mund t'i kalohet një subjekti tjetër ose të përdoret për një mjet tjetër: çdo ndryshim kërkon certifikatë të re.

Pohimi është i saktë: certifikata e operimit ka të shënuar edhe itinerarin që përshkon mjeti, me vendndalimet përkatëse. Shërbimi i specializuar ndjek çdo ditë të njëjtën rrugë dhe ndalon në vende të paracaktuara, ku fëmijët hipin e zbresin dhe ku i presin prindërit. Kështu kontrolli mund të verifikojë që mjeti lëviz vetëm në itinerarin e miratuar.

Pohimi është i gabuar: certifikata e operimit lëshohet në emër të subjektit të transportit, jo të institucionit arsimor. Institucioni arsimor që kërkon shërbimin lidh kontratë me transportuesin, por licencën dhe certifikatën e mjetit i mban subjekti që kryen transportin. Vetëm kur transporti bëhet për llogari të vet, certifikata lëshohet në emër të institucionit.

Pohimi është i gabuar: certifikata e operimit për shërbimet e rregullta të specializuara lëshohet me afat 5 (pesë) vjet, jo 1 vit. Gjatë këtij afati mjeti duhet të mbetet në rregull me kontrollin teknik dhe me kushtet e komoditetit. Pas pesë vjetësh certifikata rinovohet.

Pohimi është i gabuar: certifikata e operimit për këto shërbime nuk mund të transferohet. Ajo lëshohet për një subjekt transportues dhe për një mjet të caktuar, pasi janë kontrolluar kushtet. Nëse ndryshon mjeti ose subjekti, duhet kërkuar certifikatë e re; shitja ose dhënia e certifikatës dikujt tjetër nuk lejohet.

Pohimi është i saktë: drejtuesi i mjetit që transporton nxënës dhe studentë duhet të ketë përfunduar të paktën arsimin e mesëm. Për transportin e fëmijëve kërkohen kushte më të larta se për një drejtues të zakonshëm. Ky kusht shtohet te leja e drejtimit e kategorisë përkatëse, te Certifikata e Aftësisë Profesionale (CAP) dhe te reputacioni e sjellja e mirë.

Pohimi është i saktë: drejtuesi duhet të ketë lejedrejtimi të një prej kategorive D1, D1E, D ose DE, sipas mjetit që drejton. Kategoria D1 lejon drejtimin e autobusëve të vegjël, D të autobusëve të çdo madhësie, ndërsa D1E dhe DE lejojnë që këta të tërheqin edhe rimorkio. Kategoria duhet t'i përgjigjet mjetit: nuk kërkohet DE në çdo rast, por as nuk lejohet një kategori më e ulët se ajo që kërkon mjeti.

Pohimi është i saktë: drejtuesi duhet të jetë pajisur me Certifikatën e Aftësisë Profesionale (CAP) për transportin e udhëtarëve. CAP-i vërteton se drejtuesi ka marrë formimin profesional për të transportuar udhëtarë: sigurinë e tyre, drejtimin ekonomik, rregullat e kohës së drejtimit dhe veprimet në emergjenca. Ai kërkohet si në transportin për të tretë, ashtu edhe në atë për llogari të vet.

Pohimi është i saktë: drejtuesi i mjetit që transporton nxënës dhe studentë duhet të ketë reputacion dhe sjellje të mirë. Atij i besohen çdo ditë fëmijët e të tjerëve, shpesh pa praninë e një të rrituri tjetër. Prandaj, përveç aftësive profesionale, ai duhet të vërtetojë se nuk përdor alkool ose drogë, se nuk është ndëshkuar për drejtim nën efektin e tyre dhe se nuk është dënuar për vepra të rënda penale.

Pohimi është i gabuar: arsimi 9-vjeçar nuk mjafton; drejtuesi duhet të ketë përfunduar të paktën arsimin e mesëm. Transporti i fëmijëve kërkon një drejtues me kualifikim më të lartë, sepse ai merr përsipër përgjegjësi të mëdha: sistemimin e fëmijëve në ndenjëse, dorëzimin te prindërit, raportimin në shkollë dhe veprimet në emergjenca.