Defektet dhe përcaktimi i shkakut të avarive: pyetje dhe përgjigje, faqja 1 nga 9

Pohimi është i saktë: rrotat drejtuese të paekuilibruara mund të shkaktojnë dridhje në timon. Kur pesha e gomës dhe e diskut nuk është shpërndarë njësoj rreth rrotës, në rrotullim krijohen forca që e lëkundin rrotën. Te rrotat e para këto lëkundje kalojnë nëpër sistemin e drejtimit deri te timoni, zakonisht në një interval të caktuar shpejtësie. Ekuilibrimi në ofiçinë, me kundërpesha të vogla, e rregullon këtë.

Pohimi është i saktë: kur timoni dridhet shumë, një nga shkaqet mund të jenë kokat e paralelit të konsumuara ose të dëmtuara. Kokat e paralelit janë nyjat sferike që lidhin shufrat e drejtimit me rrotat. Kur konsumohen, krijojnë lojë: rrotat lëkunden lirshëm dhe këto lëkundje ndihen në timon, sidomos pas gropave. Kjo e prish edhe drejtimin e mjetit, prandaj sistemi duhet kontrolluar menjëherë në servis.

Pohimi është i gabuar: përmasat e ndryshme të rrotave të pasme dhe të përparme nuk janë shkak për dridhjen e timonit. Disa mjete i kanë që nga fabrika rrotat e pasme më të mëdha ose më të gjera se të parat, dhe kjo nuk ndikon në timon, për sa kohë që përmasat janë ato që lejon prodhuesi. Dridhja e timonit vjen zakonisht nga rrotat e para të paekuilibruara, nga deformimi i disqeve ose nga kokat e paralelit të konsumuara.

Pohimi është i gabuar: kur gomat e pasme janë më të fryra se të parat, kjo nuk shkakton dridhje të dukshme të timonit. Shpesh prodhuesi cakton presione të ndryshme për gomat e para dhe të pasme, sipas ngarkesës që mban secili aks. Dridhjet e timonit vijnë zakonisht nga rrotat e para: ekuilibrim i keq, deformim i disqeve ose koka paraleli të konsumuara. Megjithatë, fryji gomat gjithmonë me presionin që cakton prodhuesi.

Pohimi është i saktë: kur timoni bëhet më i fortë se zakonisht, shkak mund të jetë mungesa e vajit hidraulik në depozitën e drejtimit me përforcues hidraulik. Përforcuesi përdor vajin nën presion për ta ndihmuar drejtuesin në kthimin e rrotave. Kur vaji mungon, pompa thith ajër, ndihma dobësohet dhe timoni rëndohet, shpesh me një zhurmë karakteristike. Kontrollo nivelin në depozitë dhe gjej rrjedhjen.

Pohimi është i saktë: kur ura e rrotave drejtuese ka ngarkesë mbi të lejuarën, timoni bëhet më i fortë dhe drejtimi vështirësohet. Sa më shumë peshë rëndon mbi rrotat e para, aq më shumë fërkim ka midis gomave dhe rrugës kur i kthen, dhe aq më shumë forcë duhet në timon. Mbingarkesa i ngarkon edhe pjesët e drejtimit dhe gomat. Prandaj respekto masën e lejuar për çdo aks dhe shpërndaje ngarkesën si duhet.

Pohimi është i saktë: presioni i ulët i gomave drejtuese mund ta bëjë timonin më të fortë. Një gomë pak e fryrë shtypet më shumë dhe e prek rrugën me një sipërfaqe më të madhe, prandaj kthehet me më shumë fërkim. Përveç timonit të rëndë, ajo nxehet, konsumohet më shpejt në anët dhe e bën mjetin më pak të qëndrueshëm. Kontrolloje presionin rregullisht, me gomat të ftohta.

Pohimi është i saktë: një defekt në pompën hidraulike të sistemit të drejtimit mund ta bëjë timonin më të fortë. Pompa, e lëvizur nga motori, krijon presionin e vajit që ndihmon kthimin e rrotave. Kur ajo konsumohet, rrjedh ose nuk merr lëvizje si duhet, presioni bie dhe timoni rëndohet, shpesh me zhurmë. Me një timon të rëndë drejtimi të lodh dhe reagon më ngadalë, prandaj çoje mjetin në servis.

Pohimi është i gabuar: presioni i lartë i gomave të përparme nuk e bën timonin më të fortë. Një gomë më e fryrë shtypet më pak dhe e prek rrugën me një sipërfaqe më të vogël, prandaj timoni bëhet më i lehtë. Timonin e rëndon presioni i ulët. Megjithatë, fryrja e tepërt nuk është e mirë: kapja me rrugën bie, frenimi zgjatet dhe goma konsumohet më shumë në mes.

Pohimi është i gabuar: pajisja hidraulike në grupin e timonit nuk e rëndon timonin, përkundrazi e lehtëson. Përforcuesi hidraulik përdor presionin e vajit për ta ndihmuar drejtuesin në kthimin e rrotave, sidomos te mjetet e rënda. Timoni bëhet më i fortë kur ky përforcues nuk punon mirë: kur mungon vaji në depozitë ose kur pompa hidraulike ka defekt.

Pohimi është i gabuar: kur ngarkesa zhvendoset prapa, mbi rrotat jo drejtuese, timoni nuk bëhet më i fortë, por më i lehtë. Rrotat e para mbajnë më pak peshë, prandaj kthehen me më pak fërkim. Kjo është e rrezikshme: rrotat drejtuese e kapin më pak rrugën dhe mjeti i bindet më keq timonit, sidomos në kthesë dhe në rrugë të rrëshqitshme. Timonin e rëndon ngarkesa e tepërt mbi urën e rrotave drejtuese.

Pohimi është i gabuar: kokat e paralelit të konsumuara nuk e bëjnë timonin më të fortë. Konsumimi i tyre krijon lojë në sistemin e drejtimit: timoni lëviz pak pa i kthyer rrotat, mjeti lëkundet dhe timoni dridhet. Timonin e rëndojnë shkaqe të tjera: mungesa e vajit ose defekti i pompës në drejtimin me përforcues hidraulik, presioni i ulët i gomave drejtuese dhe ngarkesa e tepërt mbi urën e përparme.

Pohimi është i saktë: rrotat duhen ekuilibruar pas çdo ndërrimi ose riparimi të gomës. Kur goma hiqet nga disku dhe vendoset sërish, ose kur riparohet, pesha rreth rrotës shpërndahet ndryshe. Një rrotë e paekuilibruar dridhet në shpejtësi, i ngarkon kushinetat dhe pezullimin dhe i konsumon gomat në mënyrë të parregullt. Ekuilibrimi bëhet me makinë, duke vendosur kundërpesha të vogla në disk.

Pohimi është i saktë: rrotat ekuilibrohen në pajisje ekuilibruese, nga specialistë. Rrota vendoset në makinën ekuilibruese, që e rrotullon dhe mat se ku pesha nuk është shpërndarë njësoj. Specialisti pastaj vendos kundërpesha të vogla në vendet që tregon makina, derisa rrota të rrotullohet pa dridhje. Me sy ose me dorë ky ekuilibrim nuk mund të bëhet saktë.

Pohimi është i saktë: ekuilibrimi i rrotave i ul ngarkesat dinamike mbi kushinetat e mocos së rrotës. Një rrotë e paekuilibruar, kur rrotullohet, shtyn në çdo rrotullim herë nga një anë e herë nga tjetra: këto goditje të vogla e të shpeshta i ngarkojnë kushinetat, pezullimin dhe pjesët e drejtimit. Me një rrotë të ekuilibruar mirë këto forca bien, dhe kushinetat e gomat zgjasin më shumë.

Pohimi është i gabuar: ekuilibrimi nuk bëhet vetëm pas vendosjes së një gome të re. Ai duhet bërë pas çdo ndërrimi ose riparimi të gomës, sepse sa herë që goma hiqet dhe vendoset në disk, pesha shpërndahet ndryshe. Ekuilibrimin kontrolloje edhe kur ndien dridhje në timon ose në mjet, ose pas një goditjeje të fortë të rrotës në gropë a në bordurë.

Pohimi është i gabuar: ekuilibrohet e gjithë rrota, jo vetëm disku. Paekuilibrimi vjen si nga disku, ashtu edhe nga goma, dhe nga mënyra si është montuar goma mbi disk. Prandaj rrota vendoset e plotë, gomë me disk, në makinën ekuilibruese, dhe kundërpeshat vendosen sipas matjes së të gjithë rrotës.

Pohimi është i gabuar: ekuilibrohen rrotat e të gjitha mjeteve, jo vetëm disqet e aluminit të autoveturave. Edhe rrotat me disqe çeliku, edhe rrotat e kamionëve dhe të autobusëve, mund të jenë të paekuilibruara dhe të shkaktojnë dridhje e konsumim të parregullt. Te mjetet e rënda rrotat janë më të mëdha dhe forcat edhe më të mëdha, prandaj ekuilibrimi është po aq i rëndësishëm.

Pohimi është i saktë: konvergjenca e parregullt e rrotave drejtuese mund të shkaktohet nga konsumimi i kokave të zbarës dhe të paralelit. Konvergjenca është këndi që kanë rrotat e para kur shihen nga sipër: ato nuk janë krejt paralele, por pak të kthyera nga brenda ose nga jashtë. Këtë kënd e mbajnë shufrat e drejtimit dhe nyjat e tyre. Kur nyjat konsumohen, krijojnë lojë, rrotat nuk e mbajnë më këndin e saktë, mjeti tërhiqet anash dhe gomat konsumohen në mënyrë të parregullt.

Pohimi është i saktë: konvergjenca mund të prishet kur ndërrohet një element i sistemit të drejtimit. Pjesa e re, p.sh. një kokë paraleli ose një shufër drejtimi, nuk montohet kurrë saktësisht në të njëjtin pozicion si e vjetra. Edhe një ndryshim i vogël e ndryshon këndin e rrotave. Prandaj pas çdo ndërrimi të tillë konvergjenca duhet matur dhe rregulluar në servis.

Pohimi është i saktë: konvergjenca e parregullt ndikon në humbjen e qëndrueshmërisë së mjetit në lëvizje. Kur rrotat e para nuk e kanë këndin e saktë, mjeti tërhiqet në një anë, nuk e mban mirë vijën e drejtë dhe timoni nuk kthehet mirë vetë pas kthesës. Në shpejtësi dhe në frenim kjo bëhet e rrezikshme. Përveç kësaj, gomat konsumohen shpejt dhe në mënyrë të parregullt.

Pohimi është i gabuar: konvergjenca e parregullt nuk shkaktohet vetëm kur ndërrohet rrota e parë. Në fakt ndërrimi i rrotës zakonisht nuk e ndryshon konvergjencën. Shkaqet janë të tjera: konsumimi i kokave të zbarës dhe të paralelit, ndërrimi i një elementi të sistemit të drejtimit, goditjet e forta të rrotave në gropa ose në bordura dhe deformimi i pjesëve të pezullimit.

Pohimi është i gabuar: konvergjenca e parregullt nuk shkakton konsumim uniform, por konsumim të parregullt të gomave. Kur rrotat nuk janë në këndin e duhur me drejtimin e lëvizjes, ato ecin pak të tërthorta dhe rrëshqasin anash. Kështu goma konsumohet më shumë në njërën anë, të brendshmen ose të jashtmen, dhe zgjat më pak. Kur e vëren këtë konsumim, kontrollo konvergjencën.

Pohimi është i gabuar: konvergjenca e parregullt nuk e ndihmon, por e pengon rikthimin e rrotave në pozicionin e drejtë. Këndet e sakta të rrotave drejtuese bëjnë që, pas kthesës, timoni të kthehet vetë drejt dhe mjeti ta mbajë vijën. Kur konvergjenca është e prishur, mjeti tërhiqet anash, timoni nuk rikthehet mirë dhe qëndrueshmëria bie.

Pohimi është i saktë: defektimi i një elementi të sistemit të drejtimit mund ta prishë qëndrueshmërinë e mjetit dhe të bëhet burim aksidenti. Sistemi i drejtimit e lidh timonin me rrotat. Nëse dëmtohet një kokë paraleli, një shufër ose pompa e përforcuesit, rrotat mund të marrin lojë, të tërhiqen anash ose, në rastin më të rëndë, të mos i binden më timonit. Prandaj sistemi kontrollohet rregullisht, dhe çdo shenjë (lojë, zhurmë, dridhje) riparohet menjëherë.