Defektet e sistemit të drejtimit dhe të amortizimit: pyetje dhe përgjigje, faqja 1 nga 5

Pohimi është i saktë: balestrat e lidhin shasinë me urat në mënyrë elastike. Ato janë susta të përbëra nga disa fletë çeliku të vendosura njëra mbi tjetrën. Kur rrota kalon mbi një gungë ose gropë, balestra përkulet dhe e thith goditjen, në vend që ta çojë të plotë te shasia. Kështu mbrohen mjeti, ngarkesa dhe njerëzit, dhe rrotat qëndrojnë më mirë në kontakt me rrugën.

Pohimi është i saktë: balestrat i zvogëlojnë goditjet që kalojnë nga ura te shasia. Kur rrota has një parregullsi të rrugës, ura ngrihet ose ulet papritur. Balestra përkulet dhe e merr këtë lëvizje mbi vete, kështu shasia merr një shtytje më të butë. Pa këtë elasticitet, çdo gungë do të godiste drejtpërdrejt shasinë, ngarkesën dhe drejtuesin, dhe pjesët do të dëmtoheshin shpejt.

Pohimi është i gabuar: balestrat e lidhin shasinë me urat në mënyrë elastike, jo të ngurtë. Ato përkulen nën ngarkesë dhe kur rrota kalon mbi parregullsi, kështu i zbusin goditjet që përndryshe do të shkonin te shasia. Një lidhje e ngurtë do t'i çonte të gjitha goditjet e rrugës te mjeti, ngarkesa dhe drejtuesi, dhe rrotat do të kërcenin mbi çdo gungë.

Pohimi është i gabuar: balestrat nuk i shuajnë lëkundjet; këtë e bëjnë amortizatorët. Balestra e thith goditjen duke u përkulur, por pastaj kthehet si një sustë dhe e lë mjetin të lëkundet lart e poshtë disa herë. Amortizatori, i vendosur midis shasisë dhe urës, e frenon këtë lëvizje dhe i ndal lëkundjet shpejt. Prandaj të dyja pjesët punojnë bashkë.

Pohimi është i gabuar: balestrat nuk dobësohen nga mungesa e vajit, prandaj nuk vajosen për këtë arsye. Ato e humbin forcën nga lodhja e metalit, nga mbingarkesat dhe goditjet e forta, si edhe nga ndryshku; një fletë mund edhe të çahet. Për t'i ruajtur, mos e mbingarko mjetin, vendose ngarkesën drejt dhe kontrollo herë pas here fletët dhe kapëset që i mbajnë.

Pohimi është i gabuar: balestrat nuk shërbejnë për ta shpërndarë ngarkesën nëpër rrota. Detyra e tyre është ta lidhin shasinë me urat në mënyrë elastike dhe t'i zbusin goditjet nga rruga. Si ndahet pesha midis rrotave dhe akseve varet kryesisht nga mënyra si vendoset ngarkesa: prandaj ajo duhet shpërndarë njëtrajtësisht dhe siguruar mirë, pa kaluar masën e lejuar për çdo aks.

Pohimi është i saktë: amortizatorët i shuajnë lëkundjet e shasisë që krijojnë balestrat. Pas një gunge, balestra përkulet dhe kthehet si sustë, duke e lëkundur mjetin lart e poshtë. Amortizatori e frenon këtë lëvizje: brenda tij vaji kalon nëpër vrima të vogla dhe e kthen energjinë e lëkundjes në nxehtësi. Kështu mjeti qetësohet shpejt dhe rrotat qëndrojnë në kontakt me rrugën.

Pohimi është i saktë: amortizatorët vendosen midis shasisë dhe urave. Njëri skaj i tyre lidhet me shasinë ose karrocerinë, tjetri me urën ose me aksin e rrotës. Kur ura lëviz lart e poshtë ndaj shasisë, amortizatori zgjatet dhe shkurtohet dhe e frenon këtë lëvizje. Kështu i shuan lëkundjet që krijojnë sustat ose balestrat.

Pohimi është i saktë: amortizatorët e rrisin rehatinë e udhëtimit. Pa ta, mjeti do të vazhdonte të lëkundej lart e poshtë pas çdo gunge, dhe njerëzit do të ndienin tronditje të vazhdueshme. Amortizatorët i shuajnë shpejt këto lëkundje, kështu udhëtimi është më i qetë, ngarkesa tronditet më pak dhe drejtuesi lodhet më pak.

Pohimi është i saktë: amortizatorët e rrisin qëndrueshmërinë e mjetit gjatë lëvizjes. Duke shuar lëkundjet, ata i mbajnë rrotat të shtypura mbi rrugë dhe e pengojnë karrocerinë të lëkundet tepër në kthesa, në frenim dhe pas gungave. Kështu gomat e ruajnë kapjen, mjeti i bindet më mirë timonit dhe frenon në distancë më të shkurtër.

Pohimi është i gabuar: goditjet që rrota merr nga rruga i zbusin kryesisht gomat dhe sustat (balestrat), jo amortizatorët. Goma dhe susta përkulen dhe e thithin goditjen. Detyra e amortizatorit është tjetër: ai shuan lëkundjet që mbeten pasi susta e ka marrë goditjen, që mjeti të mos vazhdojë të kërcejë lart e poshtë dhe rrotat të mbeten në kontakt me rrugën.

Pohimi është i gabuar: amortizatorët e konsumuar e ulin qëndrueshmërinë e mjetit. Kur nuk i shuajnë më lëkundjet, mjeti kërcen pas gungave, lëkundet në kthesa dhe ulet fort përpara kur frenon. Rrotat e humbasin për çaste kontaktin me rrugën, kështu kapja bie, distanca e frenimit zgjatet dhe rreziku i rrëshqitjes rritet. Amortizatorët e konsumuar ndërrohen.

Pohimi është i gabuar: amortizatorët ndihmojnë në ruajtjen e balestrave. Duke i shuar shpejt lëkundjet, ata nuk i lënë balestrat të përkulen e të drejtohen shumë herë pas çdo gunge dhe i mbrojnë nga goditjet në fund të lëvizjes. Me amortizatorë të konsumuar balestrat punojnë më shumë, lodhen më shpejt dhe mund të çahen.

Pohimi është i saktë: stabilizatori e rregullon ngarkesën midis rrotave të të njëjtit aks kur mjeti anon. Ai është një shufër çeliku që lidh anën e majtë dhe të djathtë të pezullimit. Kur rruga ka pjerrësi anësore, ose në kthesë, karroceria anon nga njëra anë; stabilizatori përdridhet dhe e kundërshton këtë anim, kështu pesha nuk kalon e tëra mbi rrotat e njërës anë dhe mjeti mbetet më i qëndrueshëm.

Pohimi është i saktë: stabilizatorët vendosen midis shasisë dhe urave. Shufra e stabilizatorit lidhet me shasinë në mes dhe me urën ose me pezullimin e të dyja rrotave në skajet e saj. Kur njëra anë e mjetit ulet më shumë se tjetra, shufra përdridhet dhe e kundërshton animin e karrocerisë. Kështu mjeti anon më pak në kthesa dhe në rrugë me pjerrësi anësore.

Pohimi është i saktë: stabilizatorët i mbrojnë balestrat nga mbingarkesat kur ngarkesa është vendosur gabim. Nëse ngarkesa rëndon më shumë nga njëra anë, balestrat e asaj ane do të shtypeshin shumë më tepër se të tjerat. Stabilizatori i lidh të dyja anët dhe e kundërshton këtë anim, kështu një pjesë e ngarkesës kalon edhe në anën tjetër. Megjithatë, ngarkesa duhet vendosur gjithmonë e shpërndarë njëtrajtësisht dhe e siguruar.

Pohimi është i gabuar: stabilizatorët e zvogëlojnë animin e karrocerisë, nuk e rritin. Kur ngarkesa nuk është vendosur drejt, ose në kthesë, karroceria anon nga njëra anë. Shufra e stabilizatorit, që lidh të dyja anët e pezullimit, përdridhet dhe e kundërshton këtë anim. Por kjo nuk do të thotë se ngarkesa mund të vendoset keq: ajo duhet shpërndarë njëtrajtësisht dhe siguruar.

Pohimi është i gabuar: stabilizatorët nuk shërbejnë për t'i çuar lëkundjet e urave te shasia. Detyra e tyre është ta kufizojnë animin anësor të karrocerisë: në kthesë, në rrugë me pjerrësi anësore ose kur ngarkesa nuk është e barabartë. Lëkundjet që vijnë nga urat i zbusin sustat ose balestrat dhe i shuajnë amortizatorët, që ato të mos arrijnë te shasia.

Pohimi është i gabuar: stabilizatorët nuk shërbejnë për të zbutur goditjet në ura gjatë një përplasjeje. Ata janë pjesë e pezullimit dhe e kundërshtojnë animin anësor të karrocerisë, në kthesë ose kur ngarkesa nuk është e barabartë. Goditjet nga rruga i zbusin gomat, sustat ose balestrat dhe amortizatorët, ndërsa mbrojtjen në përplasje e japin karroceria dhe pajisjet e sigurisë, si rripat dhe jastëkët e ajrit.

Pohimi është i gabuar: vaji i amortizatorëve hidraulikë nuk përzihet me antifrizë. Amortizatori është një pjesë e mbyllur, me vajin e vet të veçantë, që i ruan vetitë si në të ftohtë ashtu edhe në të nxehtë. Antifrizi është për sistemin e ftohjes së motorit; në amortizator do ta prishte vajin dhe do ta dëmtonte. Kur amortizatori humbet vaj ose dobësohet, ai ndërrohet.

Pohimi është i gabuar: pa amortizatorët e përparmë siguria e mjetit bie rëndë. Rrotat e para e drejtojnë mjetin dhe mbajnë një pjesë të madhe të frenimit. Pa amortizatorë ato do të kërcenin pas çdo gunge, do ta humbnin kontaktin me rrugën dhe mjeti nuk do t'i bindej mirë timonit; distanca e frenimit do të zgjatej. Mjeti duhet t'i ketë të gjithë amortizatorët në gjendje të mirë.

Pohimi është i gabuar: amortizatorët nuk janë vetëm mekanikë. Më të përhapurit janë amortizatorët hidraulikë, ku vaji kalon nëpër vrima të vogla dhe e frenon lëvizjen, dhe ata me gaz, ku vaji punon bashkë me një gaz nën presion. Mjetet e rënda shpesh kanë edhe pezullim me ajër. Amortizatorët thjesht mekanikë, me fërkim, përdoreshin te mjetet e vjetra.

Pohimi është i saktë: amortizatorët hidraulikë përdorin një vaj të veçantë që i duron temperaturat e larta. Kur mjeti lëkundet, vaji shtyhet nëpër vrima të vogla dhe energjia e lëkundjes kthehet në nxehtësi, ndaj amortizatori nxehet, sidomos në rrugë të këqija. Vaji duhet ta ruajë trashësinë edhe kur nxehet, përndryshe amortizatori do të dobësohej pikërisht kur nevojitet më shumë.

Pohimi është i gabuar: amortizatorët përdoren edhe te automjetet me masë maksimale mbi 7 tonë. Kamionët, autobusët dhe tërheqësit kanë amortizatorë, shpesh bashkë me balestra ose me pezullim me ajër. Te mjetet e rënda shuarja e lëkundjeve është edhe më e rëndësishme: pa të ngarkesa lëviz, rrotat kërcejnë dhe frenimi e drejtimi bëhen të pasigurta.

Pohimi është i gabuar: amortizatorët e dobësuar e ulin qëndrueshmërinë e mjetit, nuk e rritin. Ata nuk e ulin qendrën e gravitetit në mënyrë të dobishme; thjesht nuk i shuajnë më lëkundjet. Mjeti lëkundet pas gungave dhe në kthesa, rrotat e humbasin kapjen për çaste, distanca e frenimit zgjatet dhe rreziku i rrëshqitjes rritet. Amortizatorët e dobësuar ndërrohen.