Defektet dhe përcaktimi i shkakut të avarive: pyetje dhe përgjigje, faqja 2 nga 9

Pohimi është i gabuar: defektet e sistemit të drejtimit nuk ndodhin më shpesh në rrugë të drejtë. Në rrugë të drejtë timoni lëviz pak dhe pjesët e drejtimit ngarkohen më pak. Ato ngarkohen më shumë në kthesa, në manovra me timonin të kthyer fort dhe në rrugë me gropa, ku goditjet kalojnë nga rrotat te shufrat dhe nyjat. Aty konsumohen më shpejt dhe aty mund të dëmtohen.

Pohimi është i gabuar: defektimi i një elementi të sistemit të drejtimit nuk e rrit sigurinë, por e ul shumë. Një pjesë e drejtimit e dëmtuar krijon lojë, dridhje ose tërheqje anash; në rastin më të rëndë rrotat nuk i binden më timonit. Kështu e kontrollon më keq mjetin dhe rreziku i aksidentit rritet. Çdo shenjë e tillë kërkon riparim të menjëhershëm.

Pohimi është i gabuar: defektimi i një elementi të sistemit të drejtimit mund ta prishë qëndrueshmërinë e mjetit në lëvizje. Kur një kokë paraleli ose një shufër drejtimi konsumohet ose dëmtohet, rrotat e para nuk e mbajnë më pozicionin e saktë: mjeti lëkundet, tërhiqet anash dhe timoni dridhet. Kjo mund të bëhet burim aksidenti, sidomos në shpejtësi, në frenim dhe në kthesë.

Pohimi është i saktë: kokat e paralelit kontrollohen dhe ndërrohen në servise të specializuara. Puna kërkon vegla të përshtatshme, pjesë sipas kërkesave teknike të prodhuesit dhe shtrëngim të saktë të nyjave. Pas ndërrimit duhet matur dhe rregulluar edhe konvergjenca e rrotave. Sistemi i drejtimit është jetik për sigurinë, prandaj një punë e bërë keq mund të çojë në humbjen e kontrollit të mjetit.

Pohimi është i saktë: kontrolli dhe ndërrimi i kokave të paralelit sipas kërkesave teknike e përmirëson qëndrueshmërinë e mjetit në lëvizje. Kokat e konsumuara krijojnë lojë: rrotat lëkunden, mjeti tërhiqet anash dhe timoni dridhet. Kur ato zëvendësohen me pjesë të reja dhe konvergjenca rregullohet, rrotat e para e mbajnë sërish pozicionin e saktë dhe mjeti i bindet timonit me saktësi.

Pohimi është i saktë: kontrolli dhe ndërrimi i kokave të paralelit duhet të shoqërohet me kontrollin e konvergjencës së rrotave drejtuese. Kokat e paralelit janë pjesë e shufrave që caktojnë këndin e rrotave të para. Pjesa e re nuk montohet kurrë saktësisht si e vjetra, prandaj këndi ndryshon. Pa e rregulluar konvergjencën, mjeti mund të tërhiqet anash dhe gomat konsumohen shpejt.

Pohimi është i gabuar: kokat e paralelit nuk kontrollohen dhe ndërrohen më shpesh kur mjeti lëviz në rrugë të drejtë. Në rrugë të drejta e të mira sistemi i drejtimit ngarkohet pak. Kokat e paralelit konsumohen më shpejt kur mjeti lëviz shpesh në rrugë të këqija, me gropa, ose në rrugë me shumë kthesa: atëherë ato kontrollohen më shpesh.

Pohimi është i gabuar: kokat e paralelit nuk kontrollohen vetëm gjatë kontrollit teknik vjetor. Ato kontrollohen në mirëmbajtjen e rregullt, sipas kërkesave teknike të prodhuesit, dhe sa herë që vëren shenja: lojë në timon, dridhje, zhurmë në gropa ose tërheqje të mjetit anash. Kontrolli teknik vjetor e vërteton gjendjen e mjetit, por nuk e zëvendëson mirëmbajtjen.

Pohimi është i gabuar: gjendja e rrugëve ndikon në kontrollin dhe ndërrimin e kokave të paralelit. Në rrugë me gropa, të pashtruara ose me shumë kthesa, goditjet e rrotave kalojnë te shufrat dhe nyjat e drejtimit, dhe kokat e paralelit konsumohen më shpejt. Prandaj, kur mjeti lëviz shpesh në rrugë të tilla, ato duhen kontrolluar më shpesh.

Pohimi është i saktë: frenimi me ajër mund të mos funksionojë mirë nëse bllokohet valvola qendrore e frenimit. Valvola qendrore, e komanduar nga pedali, e dërgon ajrin nga rezervuarët te cilindrat e frenave të rrotave. Nëse ajo ngec, ajri nuk kalon si duhet: frenat veprojnë dobët, me vonesë, ose mbeten pjesërisht të shtrënguara. Ky është defekt serioz, që riparohet menjëherë.

Pohimi është i saktë: rrjedhjet e ajrit në pjesë të sistemit mund ta prishin frenimin me ajër. Ky sistem punon me ajër të kompresuar, të ruajtur në rezervuarë. Kur ka rrjedhje në tuba, në lidhje, në valvola ose në cilindra, presioni bie dhe frenat veprojnë më dobët. Rrjedhjet shpesh dëgjohen si fishkëllimë kur motori është i fikur, dhe manometri tregon presion që ulet. Mos u nis pa i riparuar.

Pohimi është i saktë: kompresori i ajrit i konsumuar mbi normat e lejuara mund ta prishë frenimin me ajër. Kompresori, i lëvizur nga motori, i mbush rezervuarët me ajër të kompresuar. Kur ai konsumohet, prodhon pak ajër ose e prodhon me vaj: presioni në rezervuarë ngrihet ngadalë ose nuk arrin vlerën e duhur, dhe frenat dobësohen. Ndiq manometrin dhe dritat paralajmëruese të presionit.

Pohimi është i saktë: frenimi me ajër mund të mos funksionojë mirë kur në valvola ose në tubacione formohet cipë akulli. Ajri i kompresuar përmban lagështi, që kondensohet në sistem. Në të ftohtë ky ujë ngrin dhe mund t'i bllokojë valvolat ose tubat, dhe ajri nuk kalon më si duhet. Prandaj tharësi i ajrit duhet të punojë mirë dhe uji duhet shkarkuar rregullisht nga rezervuarët.

Pohimi është i saktë: konsumimi i tambureve të frenave mund ta prishë funksionimin e frenimit me ajër. Sistemi me ajër jep forcën, por frenimin e bëjnë çepat me ferrota që shtypen mbi tambur. Kur tamburi konsumohet, hollohet ose merr formë jo të rregullt, ferrotat nuk e prekin mirë, ai nxehet më shumë dhe frenon më dobët. Kontrolloje gjendjen e tambureve gjatë mirëmbajtjes.

Pohimi është i gabuar: defektet e frenimit me ajër nuk ndodhin më shpesh në rrugë të drejtë. Ato vijnë nga gjendja e vetë sistemit: rrjedhje ajri, bllokim i valvolës qendrore, akull në tuba, konsumim i kompresorit ose i tambureve. Frenat ngarkohen më shumë në zbritje të gjata dhe në frenime të shpeshta, jo në rrugë të drejtë. Kontrollo presionin në manometër para nisjes dhe gjatë udhëtimit.

Pohimi është i gabuar: kur presioni i ajrit është në vlerën maksimale të lejuar, sistemi i frenimit është në gjendjen e tij të duhur. Rregullatori i presionit e mban ajrin brenda kufijve: kur arrihet vlera maksimale, kompresori ndalon së mbushuri rezervuarët. Problemi lind kur presioni bie nën vlerën e duhur, nga rrjedhjet ose nga kompresori i konsumuar: atëherë frenat dobësohen dhe ndizet drita paralajmëruese.

Pohimi është i gabuar: shtypja e fortë e pedalit nuk e prish sistemin e frenimit me ajër. Pedali komandon valvolën qendrore: sa më shumë e shtyp, aq më shumë ajër shkon te cilindrat e frenave, deri në frenimin maksimal. Sistemi është ndërtuar për ta përballuar edhe një frenim urgjent. Ai prishet nga shkaqe të tjera: rrjedhje ajri, akull në valvola, konsumim i kompresorit ose i tambureve.

Pohimi është i gabuar: konsumimi uniform i gomave nuk ka lidhje me funksionimin e sistemit të frenimit me ajër. Konsumimi uniform është konsumimi normal i gomave të mirëmbajtura. Sistemi me ajër mund të prishet nga rrjedhjet e ajrit, bllokimi i valvolës qendrore, akulli në valvola e tubacione, konsumimi i kompresorit ose i tambureve. Gomat kontrollohen veç, për presionin dhe thellësinë e luleve.

Pohimi është i saktë: kur tamburet mbinxehen, ferrotat e frenave konsumohen më shpejt. Frenimi e kthen lëvizjen në nxehtësi, nga fërkimi i ferrotave me tamburin. Kur temperatura rritet shumë, materiali i ferrotave dobësohet, digjet dhe gërryhet më shpejt, dhe frenat humbasin efektshmërinë. Në zbritje përdor marsh të ulët, frenin e motorit ose ngadalësuesin, që frenat të mos mbinxehen.

Pohimi është i saktë: frenimi i shpeshtë në zbritje i mbinxeh tamburet e frenave. Në zbritje pesha e mjetit e shtyn atë përpara, dhe nëse shpejtësinë e mban vetëm me frena, ato punojnë pa pushim dhe nxehen. Kur tamburet mbinxehen, frenat kapin dobët dhe ferrotat konsumohen. Prandaj në zbritje fut një marsh të ulët, përdor frenin e motorit ose ngadalësuesin, dhe frenat përdori me ndërprerje.

Pohimi është i saktë: rregullimi jo i mirë i çepave të frenave mund t'i mbinxehë tamburet. Kur çepat janë rregulluar shumë afër tamburit, ferrotat e prekin atë edhe kur nuk frenon: frena fërkon pa pushim dhe tamburi nxehet. Kur rregullimi është i ndryshëm në rrota të ndryshme, disa frena punojnë më shumë se të tjerat dhe nxehen më shumë. Rregullimi bëhet në servis.

Pohimi është i gabuar: ecja me goma të fryra nuk shkakton mbinxehjen e tambureve të frenave. Presioni i gomave ndikon në kapjen me rrugën dhe në konsumimin e gomave, por jo në nxehjen e frenave. Tamburet mbinxehen nga frenimet e shpeshta e të gjata, sidomos në zbritje, dhe nga rregullimi jo i mirë i çepave, që i lë ferrotat të fërkojnë tamburin edhe kur nuk frenon.

Pohimi është i gabuar: kur tamburet mbinxehen, distanca e frenimit nuk zvogëlohet, por rritet. Ferrotat dhe tamburi i nxehtë fërkohen më dobët, kështu që për të njëjtën shtypje të pedalit mjeti ngadalëson më pak. Në zbritje të gjata frenat mund ta humbasin pothuajse krejt efektin. Për ta shmangur këtë, përdor marsh të ulët, frenin e motorit ose ngadalësuesin, jo vetëm frenat.

Pohimi është i gabuar: mbinxehja e tambureve mund të dëmtojë edhe kushinetat e rrotës. Tamburi është i lidhur me mocon e rrotës, ku ndodhen kushinetat. Nxehtësia e madhe kalon te mocoja, e prish yndyrën lubrifikuese të kushinetave dhe i bën ato të konsumohen ose të bllokohen. Prandaj frenat nuk duhet të mbinxehen: në zbritje përdor marsh të ulët dhe frenin e motorit.

Pohimi është i saktë: kur frenat nuk punojnë mirë, mjeti mund të tërhiqet gjatë frenimit nga ana e rrotës që frenon më shumë. Kur njëra rrotë frenon më fort se ajo e anës tjetër, forcat nuk janë të barabarta dhe mjeti kthehet nga ajo anë, edhe nëse timonin e mban drejt. Ky është defekt i rrezikshëm, sidomos në frenim të fortë dhe në rrugë të rrëshqitshme, dhe duhet riparuar menjëherë.