Sjellja në rastet e aksidenteve: pyetje dhe përgjigje, faqja 4 nga 7

Pohimi është i gabuar: trekëndëshi i rrezikut vendoset edhe ditën, jo vetëm natën, dhe jo pranë mjetit, por në largësi prapa tij. Një mjet i ndaluar në karrexhatë është pengesë në çdo orë, sidomos pas një kthese ose në mjegull. Trekëndëshi duhet t'i paralajmërojë me kohë drejtuesit që vijnë: jashtë qendrave të banuara vendoset të paktën 50 m prapa mjetit, që të duket nga të paktën 100 m.

Pohimi është i gabuar: pas aksidentit mjeti nuk vendoset mbi trotuar. Trotuari është për këmbësorët: një mjet mbi të i detyron ata të zbresin në karrexhatë, mes trafikut. Nëse askush nuk është lënduar, shëno pozicionin e mjeteve dhe zhvendosi jashtë karrexhatës, në bankinë ose në një vend parkimi, ose të paktën sa më djathtas në karrexhatë, dhe sinjalizoji me trekëndëshin e rrezikut.

Pohimi është i gabuar: pas një aksidenti vetëm me dëme materiale nuk është detyrim të bësh denoncim në policinë më të afërt në çdo rast. Kur askush nuk është lënduar, drejtuesit mund t'i shkëmbejnë të dhënat e tyre dhe të sigurimit, t'i shënojnë rrethanat dhe ta zgjidhin dëmin përmes shoqërive të sigurimit. Policia thirret kur mjetet nuk mund të zhvendosen dhe pengojnë qarkullimin, ose kur drejtuesit nuk bien dakord për rrethanat.

Pohimi është i gabuar: mjeti i ndaluar pas aksidentit duhet sinjalizuar me trekëndëshin e lëvizshëm të rrezikut. Edhe kur ka vetëm dëme materiale, mjeti që mbetet në karrexhatë është pengesë e papritur për ata që vijnë pas. Trekëndëshi, i vendosur në largësi prapa mjetit, dhe dritat e emergjencës i paralajmërojnë me kohë, që të ngadalësojnë dhe ta kalojnë me kujdes.

Pohimi është i saktë: kur pas aksidentit në karrexhatë ka materiale të rrëshqitshme, si vaj, karburant ose rërë, mjetet që vijnë duhet të paralajmërohen. Një drejtues që kalon mbi to pa e ditur mund të humbasë kontrollin e mjetit dhe të shkaktojë një aksident të ri. Vendos trekëndëshin e rrezikut në largësi, ndiz dritat e emergjencës dhe, kur duhet, bëju shenjë me krah që të ngadalësojnë.

Pohimi është i saktë: kur aksidenti e bllokon karrexhatën, rreziku u sinjalizohet mjeteve që vijnë, sidomos kur ka ndodhur në kthesë. Në kthesë fushëpamja është e kufizuar: drejtuesi që vjen i sheh mjetet e ndaluara vetëm në çastin e fundit. Prandaj trekëndëshi vendoset para kthesës, aty ku duket nga larg, që drejtuesit të kenë kohë të ngadalësojnë dhe të ndalojnë.

Pohimi është i saktë: kur në rrugë ka të plagosur që nuk mund të lëvizin, rreziku u sinjalizohet mjeteve që vijnë. Të plagosurit e shtrirë në rrugë dhe ata që i ndihmojnë mund të goditen lehtë nga një drejtues që nuk i sheh me kohë. Vendos trekëndëshin e rrezikut në largësi, ndiz dritat e emergjencës dhe, kur ka njerëz të tjerë, kërkoji dikujt ta paralajmërojë trafikun me shenja me krah.

Pohimi është i saktë: kur në karrexhatë mbeten pjesë të mjeteve të aksidentuara që pengojnë qarkullimin, mjetet që vijnë duhet të paralajmërohen. Copat e xhamit, plastikës ose metalit mund t'i çajnë gomat ose t'i detyrojnë drejtuesit të devijojnë papritur. Sinjalizo rrezikun me trekëndëshin dhe me dritat e emergjencës dhe njofto policinë, që të organizojë pastrimin e rrugës.

Pohimi është i gabuar: mjetet që vijnë paralajmërohen për aksidentin edhe kur trafiku nuk është i bllokuar. Mjafton që në karrexhatë të ketë mjete të ndaluara, njerëz, copa ose lëngje të derdhura, që një drejtues që vjen me shpejtësi të përplaset ose të humbasë kontrollin. Sinjalizimi me trekëndësh dhe me dritat e emergjencës bëhet pikërisht që të mos ndodhë një aksident i ri.

Pohimi është i gabuar: rreziku nga një aksident sinjalizohet në çdo rrugë, jo vetëm në rrugë interurbane pa ndriçim. Mjetet e aksidentuara janë pengesë e papritur edhe në qytet, ditën ose në një rrugë të ndriçuar. Në rrugët interurbane, ku shpejtësitë janë më të larta, trekëndëshi vendoset më larg, të paktën 50 m prapa mjetit; kudo tjetër, aty ku drejtuesit që vijnë e shohin me kohë.

Pohimi është i gabuar: rreziku nuk sinjalizohet duke i rënë borisë me intervale. Boria nuk tregon as ku është rreziku, as çfarë është, dhe drejtuesit me xhamat e mbyllur mund të mos e dëgjojnë fare. Mjetet që vijnë paralajmërohen me trekëndëshin e rrezikut, të vendosur në largësi prapa mjeteve të aksidentuara, me dritat e emergjencës dhe, kur duhet, me shenja me krah.

Pohimi është i gabuar: rreziku nuk sinjalizohet duke ndezur zjarr pranë mjetit të aksidentuar, as në errësirë. Pas një aksidenti nga mjetet mund të rrjedhë karburant, dhe flaka mund të shkaktojë zjarr ose shpërthim. Zjarri dhe tymi i verbojnë edhe drejtuesit që vijnë. Në errësirë përdor dritat e emergjencës, trekëndëshin e rrezikut me sipërfaqet e tij reflektuese dhe, kur e ke, një elektrik dore për t'u bërë shenjë.

Pohimi është i gabuar: rreziku nga një aksident sinjalizohet në çdo rast, jo vetëm natën në një qendër të banuar të ndriçuar. Mjetet e aksidentuara janë pengesë ditën dhe natën, në qytet dhe jashtë tij, në rrugë me ndriçim ose pa ndriçim. Trekëndëshi i rrezikut dhe dritat e emergjencës u japin drejtuesve që vijnë kohë të ngadalësojnë, kudo që të ketë ndodhur aksidenti.

Pohimi është i saktë: t'i japësh ndihmë një të aksidentuari në rrugë është detyrim ligjor dhe moral. Ligji e detyron drejtuesin e përfshirë në aksident të ndalojë dhe t'u japë ndihmë të lënduarve, ndërsa mosdhënia e ndihmës një personi në rrezik për jetën dënohet. Edhe pa ligj, jeta e një njeriu mund të varet nga minutat e para: të thërrasësh ndihmën e shpejtë, të sigurosh vendin dhe të bësh ndihmën e parë.

Pohimi është i saktë: Kodi Penal e dënon mosdhënien e ndihmës një personi që ndodhet në rrezik për jetën. Kjo vlen edhe në rrugë: kush gjen një të aksidentuar dhe mund ta ndihmojë pa e rrezikuar veten, por nuk e bën, kryen vepër penale. Ndihma më e thjeshtë, të thërrasësh ndihmën e shpejtë dhe të sinjalizosh vendin, është gjithmonë e mundur.

Pohimi është i saktë: ndihma ndaj të aksidentuarit është e detyrueshme, sepse mund t'i kufizojë pasojat e aksidentit. Disa dëmtime vrasin brenda pak minutash: një gjakderdhje e fortë ose rrugët e frymëmarrjes të bllokuara te një njeri pa ndjenja. Ndihma mjekësore nuk mbërrin dot aq shpejt. Ndërhyrja e thjeshtë e atij që ndodhet aty, si shtypja e plagës ose pozicioni anësor i sigurisë, mund të shpëtojë një jetë.

Pohimi është i saktë: kur ndihmon një të aksidentuar, kujdesu të mos krijosh rreziqe për veten dhe për të tjerët. Një ndihmës i goditur nga një mjet bëhet viktimë e re dhe nuk ndihmon më askënd. Para se të afrohesh, ndalo mjetin tënd në vend të sigurt, ndiz dritat e emergjencës, vish jelekun reflektues, vendos trekëndëshin e rrezikut dhe kontrollo që të mos ketë zjarr ose rrjedhje karburanti.

Pohimi është i gabuar: ndihma ndaj një të aksidentuari në rrugë është e detyrueshme. Ligji e detyron drejtuesin e përfshirë në aksident të ndalojë dhe t'u japë ndihmë të lënduarve, ndërsa Kodi Penal e dënon mosdhënien e ndihmës një personi në rrezik për jetën. Të ndihmosh do të thotë të paktën të sinjalizosh vendin, të thërrasësh ndihmën e shpejtë dhe të bësh ndihmën e parë që di.

Pohimi është i gabuar: detyrimi për të ndihmuar nuk varet nga sa i rëndë duket aksidenti. Ti nuk mund ta gjykosh me sy: një i lënduar që flet mund të ketë gjakderdhje të brendshme dhe të bjerë në shok pak më vonë. Ndalo, sigurohu për gjendjen e të gjithëve, thirr ndihmën e shpejtë kur ka të lënduar dhe ndihmo derisa ajo të mbërrijë.

Pohimi është i gabuar: dëshira për të mos u përfshirë në ngjarje nuk të çliron nga detyrimi për të ndihmuar. Kush e lë pa ndihmë një të lënduar në rrezik për jetën, kur mund ta ndihmonte, dënohet nga Kodi Penal. Ndihma nuk të bën fajtor për aksidentin. Të paktën thirr ndihmën e shpejtë, sinjalizo vendin dhe qëndro pranë të lënduarit derisa të mbërrijë ndihma.

Pohimi është i gabuar: ndihma ndaj të aksidentuarit nuk është detyrim vetëm për mjekët dhe personelin sanitar. Ata mbërrijnë zakonisht pas disa minutash, ndërsa i lënduari ka nevojë për ndihmë menjëherë. Detyrimi vlen për drejtuesit e përfshirë dhe për këdo që ndodhet aty: të sinjalizojë vendin, të thërrasë ndihmën e shpejtë dhe të bëjë ndihmën e parë. Prandaj ndihma e parë mësohet edhe për lejen e drejtimit.

Pohimi është i saktë: ai që jep ndihmën e vlerëson së pari situatën, që ta mbrojë të dëmtuarin nga rreziqe të tjera. Pas një aksidenti rreziqet nuk mbarojnë: mjetet që vijnë, zjarri, karburanti i derdhur ose një mjet i paqëndrueshëm. Shiko çfarë ka përreth, sinjalizo vendin, fik motorët dhe vetëm pastaj kujdesu për të lënduarin. Mos e lëviz atë, përveç kur e kërcënon një rrezik i menjëhershëm.

Pohimi është i saktë: ndihmo të dëmtuarin sa më mirë që mundesh, pa marrë përsipër atë që u takon mjekëve. Ndihma e parë përbëhet nga veprime të thjeshta: ndal gjakderdhjen, mbaj të lirë frymëmarrjen, mbuloje dhe qetësoje të lënduarin. Mos i jep ilaçe, mos ia drejto gjymtyrët e thyera dhe mos nxirr trupa të huaj nga plagët: këto i bëjnë mjekët, sepse një ndërhyrje e gabuar mund ta rëndojë dëmtimin.

Pohimi është i saktë: ai që jep ndihmën duhet ta sigurojë dhe ta sinjalizojë sa më mirë zonën e aksidentit. Pa këtë, një mjet që vjen mund të godasë mjetet e aksidentuara, të lënduarit dhe ata që i ndihmojnë. Ndiz dritat e emergjencës, vendos trekëndëshin e rrezikut në largësi, fik motorët e mjeteve të aksidentuara dhe mos lejo askënd të pijë duhan pranë tyre; pastaj kujdesu për të lënduarit.

Pohimi është i saktë: ai që jep ndihmën duhet t'i japë të aksidentuarit edhe mbështetje morale. Pas një aksidenti i lënduari është shpesh i frikësuar dhe në panik, dhe ankthi mund ta rëndojë gjendjen e tij, deri në shok. Qëndro pranë tij, foli me qetësi, thuaji se ndihma po vjen dhe mos e lër vetëm. Një njeri i qetë lëviz më pak dhe bashkëpunon më mirë.