Sinjalistika horizontale: pyetje dhe përgjigje, faqja 7 nga 13

Pohimi është i gabuar: kjo sinjalistikë shënon një kurriz artificial, jo një kalim në nivel. Kalimi në nivel paralajmërohet mbi asfalt me shkronjat „P“ dhe „L“ dhe me një kryq të madh të bardhë (X), si dhe me vijë tërthore ndalimi. Vijat e zeza dhe të verdha në formë V-je tregojnë një ngritje të karrexhatës, para së cilës ul shpejtësinë.

Pohimi është i saktë: figura tregon një korsi shpejtimi, që lejon hyrjen e mjeteve në një karrexhatë me një sens dhe me dy korsi. Rruga që vjen nga poshtë bashkohet me karrexhatën kryesore dhe vazhdon paralel me të si korsi më vete, e ndarë me vijë të ndërprerë. Aty e rrit shpejtësinë afër asaj të mjeteve në karrexhatë dhe, kur gjen hapësirë të lirë, futesh duke u dhënë përparësi atyre. Zona e vijëzuar në fund tregon se korsia mbaron.

Pohimi është i saktë: në këtë sinjalistikë ndalohet ndryshimi i sensit të lëvizjes. Karrexhata kryesore ka dy korsi me të njëjtin sens, kurse korsia e shpejtimit shërben vetëm për hyrje. Për t'u kthyer mbrapsht do të duhej të lëvizje kundër sensit të qarkullimit ose të kaloje mbi zonat e vijëzuara, gjë që nuk lejohet. Në një karrexhatë me një sens, kthimi mbrapsht do të të nxirrte përballë mjeteve që vijnë.

Pohimi është i gabuar: korsia e shpejtimit nuk është korsi për parakalim. Ajo shërben vetëm që mjeti që hyn ta rritë shpejtësinë dhe të futet në karrexhatë; në korsitë e shpejtimit parakalimi ndalohet. Parakalimi bëhet në karrexhatën kryesore, nga e majta, në korsinë e dytë, që në figurë ndahet nga e para me vijë të ndërprerë.

Pohimi është i gabuar: korsia në figurë është korsi shpejtimi, për të hyrë në karrexhatë, jo korsi ngadalësimi për të dalë. Rruga anësore bashkohet me karrexhatën kryesore dhe vazhdon paralel me të deri në pikën ku mjetet futen në trafik. Korsia e ngadalësimit vendoset para një daljeje: ndahet nga karrexhata dhe të lejon ta ulësh shpejtësinë pa penguar mjetet pas teje.

Pohimi është i saktë: kjo sinjalistikë ndalon ndryshimin e sensit të lëvizjes në pjesën ngjitëse dhe në atë zbritëse të kurrizit. Figura tregon një karrexhatë me tre korsi dhe me dy sense, ku korsia e mesit i jepet herë njërit sens e herë tjetrit; vija e mesit zhvendoset me vija të dyfishta, njëra e pandërprerë. Pranë kurrizit fushëpamja është e kufizuar: kush kthehet mbrapsht e zë rrugën tërthorazi, ndërsa mjetet që vijnë nga përtej majës nuk e shohin në kohë.

Pohimi është i saktë: sipas kësaj sinjalistike parakalimi lejohet në pjesën zbritëse të kurrizit. Në zbritje, nga ana jote, vija e mesit është e ndërprerë: mund ta kapërcesh për të parakaluar, sepse pas majës rruga përpara shihet. Në ngjitje, përkundrazi, afër majës nga ana jote është vija e pandërprerë dhe nuk mund ta kalosh, sepse nuk sheh çfarë vjen nga ana tjetër e kurrizit.

Pohimi është i gabuar: karrexhata në figurë ka dy sense lëvizjeje, me tre korsi gjithsej. Vija e mesit, që zhvendoset tërthorazi dhe në disa pjesë është e dyfishtë, ndan mjetet që lëvizin në një sens nga ato që vijnë përballë. Në një karrexhatë me një sens nuk do të kishte nevojë për vija të pandërprera që ndajnë senset, as për ndarjen e korsisë së mesit midis dy drejtimeve.

Pohimi është i gabuar: kjo sinjalistikë nuk e lejon parakalimin në pjesën ngjitëse të kurrizit. Ndërsa ngjitesh drejt majës, nga ana jote vija e mesit është e pandërprerë dhe nuk mund ta kapërcesh për të dalë majtas. Nga ana e ngjitjes nuk sheh mjetet që vijnë përtej majës, prandaj dalja në korsinë e tyre mund të sjellë përplasje ballore. Parakalimi lejohet vetëm në zbritje, ku nga ana jote vija është e ndërprerë.

Pohimi është i gabuar: kjo sinjalistikë nuk lejon qëndrimin e mjeteve. Vijat e mesit tregojnë si ndahen korsitë dhe ku lejohet parakalimi; ato nuk shënojnë asnjë vend qëndrimi. Përveç kësaj, në kurriz dhe pranë tij qëndrimi është i rrezikshëm dhe nuk lejohet, sepse mjetet që vijnë pas teje nuk të shohin në kohë. Qëndro vetëm aty ku të shohin nga larg dhe ku rregullat e lejojnë.

Pohimi është i saktë: me këtë sinjalistikë ndalohet ndryshimi i sensit të lëvizjes. Rruga ka dy sense, të ndara me vijë të bardhë të pandërprerë: në fillim ka një korsi për sens, pastaj zgjerohet dhe njëri sens merr dy korsi. Për t'u kthyer mbrapsht duhet ta kapërcesh vijën e pandërprerë, gjë që nuk lejohet.

Pohimi është i gabuar: parakalimi nuk lejohet gjatë gjithë karrexhatës. Në pjesën ku ka një korsi për sens, vija e mesit është e pandërprerë: nuk mund ta kapërcesh për të dalë në korsinë e kundërt. Pasi rruga zgjerohet, sensi që ka dy korsi, të ndara me vijë të ndërprerë, mund të parakalojë brenda korsive të veta, por vija e pandërprerë që ndan senset mbetet e pakapërcyeshme.

Pohimi është i gabuar: kjo karrexhatë ka dy sense lëvizjeje. Vija e bardhë e pandërprerë në mes ndan dy rrymat e kundërta të trafikut, si në pjesën e ngushtë me një korsi për sens, ashtu edhe pas zgjerimit, ku njëri sens ka dy korsi. Në një karrexhatë me një sens, korsitë do të ndaheshin zakonisht me vija të ndërprera, sepse ndryshimi i korsisë nuk do të sillte rrezik përplasjeje ballore.

Pohimi është i saktë: karrexhata në figurë ka dy sense lëvizjeje. Ajo ka tre korsi: korsia e mesit i takon njërit sens në një pjesë dhe sensit tjetër në pjesën tjetër. Vija që i ndan senset kalon nga njëra anë e korsisë së mesit në tjetrën me një vijë të pjerrët të pandërprerë. Një sinjalistikë e tillë përdoret në rrugët me tre korsi, për shembull në kurrize.

Pohimi është i saktë: figura tregon një karrexhatë me tre korsi dhe me dy sense lëvizjeje. Në të majtë të figurës njëri sens ka dy korsi dhe tjetri një; në të djathtë është e kundërta. Vija që ndan senset është e ndërprerë në skajet e figurës dhe e pandërprerë në mes, ku zhvendoset tërthorazi; korsitë me të njëjtin sens ndahen me vija të ndërprera.

Pohimi është i gabuar: në pjesët ngjitëse dhe zbritëse të kurrizit ndryshimi i sensit të lëvizjes nuk lejohet. Në kurriz fushëpamja është e kufizuar: kush kthehet mbrapsht e zë rrugën tërthorazi, dhe mjetet që vijnë nga ana tjetër nuk e shohin në kohë. Në figurë, për më tepër, senset ndahen në mes me vijë të pandërprerë, që nuk mund të kapërcehet.

Pohimi është i gabuar: karrexhata në figurë ka dy sense lëvizjeje. Vija e pandërprerë në mes, që zhvendoset tërthorazi, ndan dy rrymat e kundërta të trafikut dhe e kalon korsinë e mesit nga njëri sens te tjetri. Në një karrexhatë me një sens nuk do të kishte nevojë për një ndarje të tillë, sepse të gjitha korsitë do të kishin të njëjtin drejtim.

Pohimi është i gabuar: kjo sinjalistikë nuk e lejon parakalimin në pjesën ngjitëse të kurrizit. Ndërsa i afrohesh majës, nuk sheh mjetet që vijnë nga ana tjetër. Vija e mesit, e pandërprerë në pjesën ku zhvendoset, nuk mund të kapërcehet, prandaj nuk mund të dalësh në korsinë e kundërt për të parakaluar. Prit derisa ta kalosh majën, të kesh fushëpamje të mjaftueshme dhe vija nga ana jote të jetë e ndërprerë.

Pohimi është i saktë: me këtë sinjalistikë ndalohet ndryshimi i sensit të lëvizjes. Dy senset ndahen në mes me vijë të dyfishtë të pandërprerë, që nuk mund të kapërcehet. Për më tepër, në sensin e sipërm një zonë e vijëzuar në formë V-je, e vazhduar me vijë të pandërprerë, ndan korsitë. Për t'u kthyer mbrapsht do të duhej t'i kaloje këto vija, gjë që ndalohet.

Pohimi është i saktë: mbi vijat e pandërprera nuk lejohet të lëvizësh. Vija e pandërprerë nuk mund të kapërcehet dhe as të shkelet me rrota: ajo ndan senset ose korsitë aty ku ndryshimi i korsisë do të ishte i rrezikshëm. Në figurë, vija e dyfishtë ndan dy senset, kurse zona me vija në formë V-je dhe vija e pandërprerë që e vazhdon ndajnë korsitë e sensit të sipërm. Korsinë mund ta ndryshosh vetëm mbi vijat e ndërprera.

Pohimi është i gabuar: kjo sinjalistikë nuk e ndalon parakalimin në të gjitha rastet. Secili sens ka tre korsi, dhe korsitë e të njëjtit sens ndahen kryesisht me vija të ndërprera, që mund t'i kapërcesh për të parakaluar. Ndalohet vetëm të kapërcesh vijat e pandërprera: vijën e dyfishtë që ndan senset dhe vijat që kufizojnë zonën e vijëzuar.

Pohimi është i gabuar: shigjetat në figurë nuk tregojnë kthim djathtas për të dalë nga karrexhata, por të paralajmërojnë të rikthehesh në korsinë tënde. Ato vizatohen mbi vijën e ndërprerë të mesit, të përkulura djathtas, para pikës ku vija bëhet e pandërprerë. Nëse po parakalon, duhet ta përfundosh manovrën dhe të rikthehesh djathtas para se të fillojë vija e pandërprerë, që nuk mund ta kapërcesh.

Pohimi është i saktë: vijat drejtuese në kryqëzim i orientojnë drejtuesit që kthehen majtas. Janë vija të ndërprera e të përkulura, të vizatuara në mes të kryqëzimit. Ato tregojnë trajektoren e kthimit majtas, që mjetet që kthehen nga drejtime të kundërta të mos priten me njëri-tjetrin dhe të mos hyjnë në korsinë e gabuar të rrugës ku kthehen.

Pohimi është i saktë: kur kthehesh majtas, vijat drejtuese i lë në të majtë të mjetit. Ato shënojnë kufirin e brendshëm të kthimit: mjeti ecën përgjatë tyre, nga ana e jashtme, pa i prerë. Kështu nuk e shkurton kthesën, nuk del në korsinë e mjeteve që vijnë përballë dhe hyn në rrugën e re në anën e saj të djathtë.

Pohimi është i gabuar: vijat drejtuese në këtë kryqëzim janë për kthimin majtas, jo për kthimin djathtas. Kur kthehesh majtas, i lë në të majtë të mjetit. Për t'u kthyer djathtas nuk ke nevojë t'i afrohesh qendrës së kryqëzimit: qëndro pranë anës së djathtë të karrexhatës dhe kthehu duke ndjekur bordurën, larg vijave drejtuese.