Rruga, pjesët e saj dhe këmbësorët: pyetje dhe përgjigje, faqja 3 nga 7

Pohimi është i gabuar: në rrugët urbane dytësore shpejtësia maksimale është 40 km/orë, jo 80 km/orë. Ky është kufiri i përgjithshëm brenda qendrave të banuara. 80 km/orë është shpejtësia maksimale në rrugët interurbane dytësore, jashtë qendrave të banuara. Në lagje ka këmbësorë, fëmijë, kryqëzime të shpeshta dhe mjete që dalin nga parkimi: me 80 km/orë nuk do të arrije të ndaloje në kohë.

Pohimi është i gabuar: rrugët urbane dytësore nuk kanë korsi emergjence. Ato kanë një karrexhatë me të paktën dy korsi, bankina të shtruara dhe trotuare. Korsia e emergjencës është karakteristikë e autostradës, ku mjetet lëvizin shpejt dhe nuk mund të ndalojnë në karrexhatë; në rrugët e lagjeve shpejtësia është e ulët dhe ka vende të tjera për të ndaluar.

Pohimi është i saktë: bankina është pjesa e rrugës ndërmjet kufirit të karrexhatës dhe elementit gjatësor më të afërt. Ky element mund të jetë trotuari, trafikndarësi, kanali anësor ose buza e skarpatës. Bankina ndodhet jashtë karrexhatës, prandaj si rregull mjetet nuk qarkullojnë në të; kur mungon trotuari, aty ecin këmbësorët.

Pohimi është i saktë: në bankinë, si rregull, ndalohet qarkullimi i mjeteve. Bankina është pjesë e rrugës jashtë karrexhatës, e ndarë prej saj zakonisht me një vijë anësore. Ajo i lë një hapësirë sigurie karrexhatës dhe u shërben këmbësorëve kur mungon trotuari. Mos lëviz në bankinë: ajo mund të jetë e butë ose e dëmtuar dhe aty mund të ecin njerëz.

Pohimi është i saktë: kur mungon trotuari, këmbësorët ecin në bankinë. Bankina është jashtë karrexhatës dhe aty mjetet si rregull nuk qarkullojnë, prandaj është vendi më i sigurt për këmbësorët. Kur ngas, sidomos jashtë qendrave të banuara dhe natën, prit të gjesh njerëz në bankinë dhe mbaj distancë anësore kur i kalon.

Pohimi është i saktë: bankina është pjesë e rrugës, por ndodhet jashtë karrexhatës. Karrexhata është pjesa ku lëvizin mjetet; bankina është ngjitur me të, deri te trotuari, trafikndarësi, kanali ose skarpata. Kufiri i karrexhatës zakonisht shënohet me një vijë të bardhë anësore. Prandaj në bankinë, si rregull, mjetet nuk qarkullojnë.

Pohimi është i gabuar: bankina nuk është korsi për mjetet që ngjiten. Ajo është pjesë e rrugës jashtë karrexhatës, ku si rregull ndalohet qarkullimi i mjeteve. Për mjetet e ngadalta në të përpjeta, disa rrugë kanë një korsi të veçantë, të shënuar me sinjale. Të lëvizësh në bankinë do të thotë të rrezikosh këmbësorët dhe të ecësh në një sipërfaqe që mund të mos e mbajë peshën e mjetit.

Pohimi është i gabuar: bankina nuk shërben për pushimin e mjeteve. Ajo është hapësirë anësore jashtë karrexhatës, ku si rregull mjetet nuk qarkullojnë dhe ku ecin këmbësorët kur mungon trotuari. Një mjet i lënë aty i pengon ata dhe ia zë hapësirën e sigurisë rrugës. Për pushim përdor zonat e parkimit, sheshet e pushimit dhe zonat e shërbimit.

Pohimi është i gabuar: bankina nuk është e destinuar për ndalimin e mjeteve. Ajo shërben si hapësirë sigurie anës karrexhatës dhe si vend ku ecin këmbësorët kur nuk ka trotuar; si rregull, mjetet nuk qarkullojnë në të. Për të ndaluar ka vende të caktuara, si sheshet e pushimit, stacionet dhe zonat e parkimit, ndërsa në autostradë, në rast emergjence, korsia e emergjencës.

Pohimi është i saktë: ishulli i trafikut shërben për ndarjen dhe orientimin e rrymave të trafikut në drejtime të ndryshme. Është një pjesë e rrugës, e kufizuar dhe ku nuk kalohet, që vendoset kryesisht në kryqëzime dhe degëzime. Ai u tregon drejtuesve ku duhet të lëvizin për të vazhduar në drejtimin e zgjedhur dhe i mban të ndara rrymat e trafikut.

Pohimi është i saktë: ishulli i trafikut mund të jetë i vijëzuar mbi rrugë ose i ngritur nga sipërfaqja e saj. Ishulli i vijëzuar shënohet me vija të bardha të pjerrëta brenda një kufiri; ai i ngritur ka bordura, si një trotuar i vogël. Në të dyja rastet mbi ishull nuk kalohet, nuk qëndrohet dhe nuk pushohet: ai ka vetëm detyrën t'i ndajë dhe t'i orientojë rrymat e trafikut.

Pohimi është i saktë: ishulli i trafikut kufizohet nga vija të harkuara, që orientojnë rrymat e trafikut. Forma e harkuar e kufirit u tregon drejtuesve rrugën që duhet të ndjekin për t'u kthyer ose për t'u bashkuar me një rrymë tjetër. Kur ishulli është i vijëzuar, brenda tij ka vija të bardha të pjerrëta, dhe mbi të nuk kalohet.

Pohimi është i saktë: ishulli i trafikut mund të jetë i ngritur nga sipërfaqja e rrugës. Në këtë rast ai kufizohet me bordura dhe mbi të mund të ketë gjelbërim ose sinjale vertikale. Ishulli mund të jetë edhe thjesht i vijëzuar mbi asfalt. Në të dyja format, ai i ndan dhe i orienton rrymat e trafikut, dhe mbi të nuk kalohet.

Pohimi është i gabuar: ishulli i trafikut nuk shërben për qëndrimin e mjeteve. Ai shërben për të ndarë dhe orientuar rrymat e trafikut në kryqëzime dhe degëzime. Mbi ishullin, qoftë i ngritur ose i vijëzuar, nuk kalohet dhe nuk qëndrohet. Një mjet i lënë aty do t'ua zinte pamjen të tjerëve dhe do t'i ngatërronte drejtuesit për rrugën që duhet të ndjekin.

Pohimi është i gabuar: ishulli i trafikut nuk është zonë për qarkullimin e mjeteve. Përkundrazi, është një pjesë e rrugës ku mjetet nuk kalojnë: ai vendoset midis rrymave të trafikut për t'i ndarë ato dhe për t'u treguar drejtuesve drejtimin. Kur është vetëm i vijëzuar mbi rrugë, mos e përshko, edhe pse fizikisht mund ta bësh.

Pohimi është i gabuar: ishulli i trafikut nuk është zonë këmbësore urbane. Ai është një pjesë e rrugës, e vijëzuar ose e ngritur, që ndan dhe orienton rrymat e trafikut të mjeteve. Zona urbane këmbësore është diçka tjetër: një zonë në qytet ku qarkullimi i mjeteve me motor, si rregull, ndalohet dhe ku ecin këmbësorët. Vendi ku këmbësorët qëndrojnë të mbrojtur në mes të rrugës quhet shpëtuese.

Pohimi është i gabuar: ishulli i trafikut nuk përshkohet nga asnjë mjet. Ai shërben për të ndarë dhe orientuar rrymat e trafikut dhe mbi të nuk kalon askush, as taksitë, as autobusët. Për autobusët dhe taksitë mund të ketë korsi të rezervuara, por ato janë korsi të karrexhatës, të shënuara me vija dhe sinjale të veçanta.

Pohimi është i saktë: karrexhata është pjesa e rrugës e destinuar për lëvizjen e mjeteve. Ajo përbëhet nga një ose më shumë korsi dhe zakonisht kufizohet nga vija anësore. Rruga ka edhe pjesë të tjera jashtë karrexhatës, si trotuari, bankina ose korsia e emergjencës, që kanë detyra të tjera: aty, si rregull, mjetet nuk qarkullojnë.

Pohimi është i saktë: karrexhata përbëhet nga një ose më shumë korsi lëvizjeje. Një rrugë e ngushtë mund të ketë një korsi për secilin sens, ndërsa një karrexhatë autostrade ka të paktën dy korsi në të njëjtin sens. Korsitë zakonisht ndahen nga vija të bardha gjatësore, dhe secila është e gjerë sa për një rresht të vetëm mjetesh.

Pohimi është i saktë: karrexhata përgjithësisht është e shtruar dhe e kufizuar nga vija anësore. Vija e bardhë anësore tregon ku mbaron karrexhata dhe ku fillon bankina ose korsia e emergjencës. Ajo të ndihmon ta mbash mjetin në pjesën e rrugës ku lejohet lëvizja, sidomos natën dhe me mjegull, kur skajet e rrugës duken keq.

Pohimi është i saktë: karrexhata mund të ketë një sens të vetëm lëvizjeje. Kështu janë rrugët me një sens në qytet dhe secila nga karrexhatat e ndara të autostradës. Në një karrexhatë me një sens, të gjitha mjetet lëvizin në të njëjtin drejtim dhe nuk ka trafik nga përballë; hyrja nga ana e kundërt ndalohet me sinjal.

Pohimi është i saktë: karrexhata mund të ketë dy sense lëvizjeje. Kështu janë shumica e rrugëve interurbane dytësore dhe e rrugëve të qytetit: në të njëjtën karrexhatë mjetet lëvizin në drejtime të kundërta, të ndara zakonisht me një vijë në mes. Në këto rrugë qëndro në të djathtë dhe dil në korsinë e kundërt vetëm për të parakaluar, kur rruga është e lirë dhe asnjë vijë apo sinjal nuk e ndalon.

Pohimi është i saktë: karrexhata mund të përbëhet nga disa korsi. Në rrugët e mëdha, në autostrada dhe në afrim të kryqëzimeve, karrexhata ndahet në dy, tre ose më shumë korsi, të shënuara me vija gjatësore. Secila korsi mban një rresht të vetëm mjetesh. Lëviz brenda korsisë tënde dhe, kur e ndërron, kontrollo pasqyrat dhe sinjalizo me kohë.

Pohimi është i saktë: vendkalimi i këmbësorëve dhe vendkalimi i biçikletave janë pjesë e karrexhatës. Ato vizatohen mbi karrexhatë, aty ku këmbësorët dhe biçiklistët e përshkojnë rrugën nga njëra anë në tjetrën. Prandaj mbi to kalojnë edhe mjetet, por kur në vendkalim ka këmbësorë që po kalojnë, duhet t'u japësh përparësi. Mbi vendkalim mos ndalo dhe mos e lër mjetin.

Pohimi është i gabuar: karrexhata është pjesa e rrugës për lëvizjen e mjeteve, jo vendi i caktuar për stacionet e autobusëve. Ajo përbëhet nga një ose më shumë korsi dhe shërben për qarkullimin e të gjitha mjeteve. Stacioni i autobusit është një vend i veçantë, i shënuar me sinjal dhe me vija të verdha zigzag; shpesh ndodhet në një hapësirë anës karrexhatës, që autobusi të ndalojë pa e bllokuar qarkullimin.