Rruga, pjesët e saj dhe këmbësorët: pyetje dhe përgjigje, faqja 2 nga 7

Pohimi është i saktë: rrugët interurbane kryesore janë të rezervuara për qarkullimin e disa kategorive të mjeteve me motor. Si në autostradë, aty nuk lejohen këmbësorët dhe as mjetet e ngadalta ose të pambrojtura, si biçikletat, ciklomotorët dhe motorët me cilindratë të vogël. Këto kufizime fillojnë te sinjali i fillimit të rrugës interurbane kryesore dhe mbarojnë te sinjali i mbarimit.

Pohimi është i saktë: çdo karrexhatë e rrugës interurbane kryesore ka të paktën dy korsi lëvizjeje. Me dy ose më shumë korsi në të njëjtin sens, mjetet më të shpejta parakalojnë pa dalë në sensin e kundërt, që këtu ndodhet në karrexhatën tjetër, përtej trafikndarësit. Në të djathtë të karrexhatës kjo rrugë ka edhe një bankinë të shtruar.

Pohimi është i saktë: rrugët interurbane kryesore kanë korsi ngadalësimi dhe shpejtimi. Meqë nuk kanë kryqëzime në nivel, hyrja dhe dalja bëhen si në autostradë: hyn nga korsia e shpejtimit, ku arrin shpejtësinë e trafikut dhe u jep përparësi mjeteve në karrexhatë, dhe del në korsinë e ngadalësimit, ku frenon pa i penguar mjetet që vijnë pas teje.

Pohimi është i saktë: në rrugët interurbane kryesore lidhjet me rrugët e tjera bëhen me kryqëzime në disnivel. Rrugët kalojnë njëra mbi tjetrën me ura ose nënkalime, dhe mjetet kalojnë nga njëra te tjetra me rampa, me korsi shpejtimi dhe ngadalësimi. Kështu askush nuk ia pret rrugën tjetrit, dhe në këto rrugë nuk ka kryqëzime në nivel.

Pohimi është i gabuar: shpejtësia maksimale në rrugët interurbane kryesore është 90 km/orë, jo 110 km/orë. Në Shqipëri kufijtë e përgjithshëm janë: 130 km/orë në autostradë, 90 km/orë në rrugët interurbane kryesore, 80 km/orë në rrugët interurbane dytësore dhe 40 km/orë brenda qendrave të banuara. Një sinjal mund të vendosë kufi tjetër, ndërsa disa mjete, si kamionët, kanë kufij më të ulët.

Pohimi është i gabuar: sinjalet e fillimit dhe të mbarimit të rrugës interurbane kryesore kanë ngjyrë blu, jo jeshile. Me fushë jeshile dallohet autostrada: sinjali i saj i fillimit është jeshil, me simbolin e bardhë të autostradës. Rruga interurbane kryesore ka një sinjal me simbol të ngjashëm, por me fushë blu. Ngjyra të ndihmon të kuptosh menjëherë në çfarë rruge po hyn dhe cilat rregulla vlejnë.

Pohimi është i gabuar: rrugët interurbane kryesore kanë karrexhata të pavarura ose të ndara me trafikndarës, secila me të paktën dy korsi. Një karrexhatë e vetme, me korsi për të dy senset, është karakteristikë e rrugës interurbane dytësore. Në rrugën interurbane kryesore sensi i kundërt ndodhet përtej trafikndarësit, prandaj parakalimi bëhet në korsinë tjetër të të njëjtit sens, pa rrezik përplasjeje ballore.

Pohimi është i gabuar: në rrugët interurbane kryesore shpejtësia maksimale është 90 km/orë, ndërsa në autostradë 130 km/orë. Edhe pse këto rrugë i ngjajnë autostradës, me karrexhata të ndara dhe pa kryqëzime në nivel, ato kanë kufi më të ulët shpejtësie. Ndryshimin e tregojnë edhe sinjalet: autostrada e ka sinjalin e fillimit me fushë jeshile, rruga interurbane kryesore me fushë blu.

Pohimi është i gabuar: rrugët interurbane kryesore kanë të paktën dy korsi për çdo sens lëvizjeje. Karrexhatat e tyre janë të pavarura ose të ndara me trafikndarës të pakapërcyeshëm, dhe secila ka dy ose më shumë korsi. Një karrexhatë e vetme, me të paktën një korsi për çdo sens, është karakteristikë e rrugëve interurbane dytësore.

Pohimi është i saktë: rruga interurbane dytësore ka një karrexhatë të vetme, me të paktën një korsi për çdo sens lëvizjeje. Mjetet që lëvizin në sense të kundërta nuk ndahen nga trafikndarës, por vetëm nga vija në mes të karrexhatës. Prandaj këtu qëndro në të djathtë dhe parakalo vetëm kur sheh qartë se korsia e kundërt është e lirë dhe asnjë vijë e vazhduar apo sinjal nuk e ndalon.

Pohimi është i saktë: rrugët interurbane dytësore kanë kryqëzime në nivel. Rrugët e tjera i takojnë në të njëjtin plan, prandaj në kryqëzime mjetet mund t'ia presin rrugën njëri-tjetrit. Aty respekto sinjalet e përparësisë dhe, kur ato mungojnë, jepu përparësi mjeteve që vijnë nga e djathta. Ngadalëso para kryqëzimeve dhe trego kujdes ndaj mjeteve që hyjnë ose kthehen.

Pohimi është i saktë: ciklomotorët lejohen të qarkullojnë në rrugët interurbane dytësore. Ndalimi për ciklomotorët vlen për autostradat dhe rrugët interurbane kryesore, ku mjetet lëvizin me shpejtësi të lartë. Në rrugët interurbane dytësore qarkullojnë të gjitha llojet e mjeteve, përveç kur një sinjal e ndalon. Prandaj prit të gjesh ciklomotorë dhe, kur i parakalon, mbaj distancë anësore të mjaftueshme.

Pohimi është i gabuar: rrugët interurbane dytësore kanë një karrexhatë të vetme. Në të, mjetet e dy senseve lëvizin pranë njëri-tjetrit dhe ndahen vetëm nga vija në mes të rrugës. Karrexhata të pavarura ose të ndara me trafikndarës kanë autostradat dhe rrugët interurbane kryesore. Prandaj në rrugën interurbane dytësore rreziku i përplasjes ballore është më i madh, sidomos gjatë parakalimit.

Pohimi është i gabuar: rrugët interurbane dytësore nuk kanë korsi shpejtimi për hyrjen e mjeteve. Ato kanë kryqëzime në nivel, ku mjetet hyjnë në rrugë duke respektuar sinjalet dhe rregullat e përparësisë, shpesh pasi kanë ndaluar. Korsitë e shpejtimit dhe të ngadalësimit janë karakteristikë e autostradave dhe e rrugëve interurbane kryesore, që nuk kanë kryqëzime në nivel.

Pohimi është i gabuar: rrugët interurbane dytësore kanë kryqëzime në nivel. Rrugët e tjera i takojnë në të njëjtin plan, prandaj në kryqëzime duhet të respektosh sinjalet dhe rregullat e përparësisë. Pa kryqëzime në nivel janë autostradat dhe rrugët interurbane kryesore, ku lidhjet bëhen me ura, nënkalime dhe korsi shpejtimi e ngadalësimi.

Pohimi është i gabuar: shpejtësia maksimale në rrugët interurbane dytësore është 80 km/orë, jo 110 km/orë. Këto rrugë kanë një karrexhatë të vetme, kryqëzime në nivel dhe mjete që vijnë nga përballë, prandaj kufiri është më i ulët se në rrugët interurbane kryesore (90 km/orë) dhe në autostradë (130 km/orë). Një sinjal mund të vendosë edhe kufi më të ulët.

Pohimi është i saktë: rrugët urbane kryesore kanë karrexhata të pavarura ose të ndara me trafikndarës. Janë rrugët e mëdha të qytetit, me trafik të dendur, ku sensi i kundërt ndahet fizikisht dhe çdo karrexhatë ka të paktën dy korsi. Ndryshe nga autostrada, ato mund të kenë kryqëzime në nivel, të rregulluara me semaforë, dhe kanë trotuare për këmbësorët.

Pohimi është i saktë: rruga urbane kryesore ka të paktën dy korsi për çdo sens dhe, kur është e mundur, një korsi për mjetet e transportit publik. Korsia e rezervuar, e shënuar me vija dhe sinjale, u lejon autobusëve dhe mjeteve të tjera të autorizuara të lëvizin pa u bllokuar nga trafiku. Ti nuk lëviz në të, përveç kur sinjalet e lejojnë.

Pohimi është i saktë: rrugët urbane kryesore mund të kenë korsi të rezervuara për mjetet e transportit publik. Kjo korsi nuk është e detyrueshme, por vendoset aty ku hapësira e lejon, që autobusët të lëvizin shpejt edhe kur trafiku është i rënduar. Ajo dallohet me vija dhe sinjale të veçanta; mjetet e tjera nuk lëvizin në të, përveç kur sinjalet e lejojnë.

Pohimi është i saktë: në rrugët urbane kryesore kryqëzimet në nivel janë të pajisura me semaforë. Në këto rrugë, me disa korsi dhe trafik të dendur, një kryqëzim pa semafor do të ishte i rrezikshëm dhe do ta bllokonte qarkullimin. Semafori u jep radhën me rend mjeteve dhe këmbësorëve, që kështu e kalojnë kryqëzimin në mënyrë të sigurt.

Pohimi është i saktë: ciklomotorët lejohen të qarkullojnë në rrugët urbane kryesore. Ndalimi i ciklomotorëve vlen për autostradat dhe rrugët interurbane kryesore, jo për rrugët e qytetit, ku shpejtësia e lejuar është e ulët. Kur ngas në këto rrugë, prit të gjesh ciklomotorë pranë anës së djathtë dhe parakaloji me distancë anësore të mjaftueshme.

Pohimi është i gabuar: në rrugët urbane kryesore nuk lejohet shpejtësia e autostradës. Brenda qendrave të banuara shpejtësia maksimale është 40 km/orë, nëse sinjalet nuk tregojnë ndryshe, ndërsa në autostradë është 130 km/orë. Në qytet ka kryqëzime me semaforë, këmbësorë, biçikleta dhe mjete që ndalojnë, prandaj duhet të lëvizësh shumë më ngadalë.

Pohimi është i saktë: në rrugët urbane dytësore lejohet të lëvizësh me shpejtësi deri në 40 km/orë. Ky është kufiri i përgjithshëm brenda qendrave të banuara në Shqipëri. Rrugët urbane dytësore janë rrugët e lagjeve, me një karrexhatë, kryqëzime të shpeshta, këmbësorë dhe mjete të parkuara, prandaj edhe brenda këtij kufiri përshtate shpejtësinë me situatën.

Pohimi është i gabuar: rrugët urbane dytësore kanë një karrexhatë të vetme, pa trafikndarës. Janë rrugët e lagjeve, me të paktën dy korsi, bankina të shtruara dhe trotuare. Karrexhata të pavarura ose të ndara me trafikndarës kanë rrugët urbane kryesore, si edhe autostradat dhe rrugët interurbane kryesore.

Pohimi është i gabuar: motorët lejohen të qarkullojnë në rrugët urbane dytësore. Në këto rrugë qarkullojnë të gjitha llojet e mjeteve, përfshirë motorët, ciklomotorët dhe biçikletat, përveç kur një sinjal e ndalon. Ndalimi i motorëve me cilindratë të vogël vlen për autostradat dhe rrugët interurbane kryesore, jo për rrugët e qytetit.