Ngarkesa, avaria dhe pajisjet e sigurisë: pyetje dhe përgjigje, faqja 4 nga 5

Pohimi është i saktë: personat me gjatësi trupore mbi 190 cm, të vërtetuar me dokument identifikimi, përjashtohen nga detyrimi i rripit të sigurimit. Ky përjashtim parashikohet sepse rripi i zakonshëm mund të mos i përshtatet siç duhet trupit të tyre. Megjithatë rripi mbetet mbrojtja më e mirë në një përplasje, prandaj është mirë ta vendosësh kur mund të rregullohet për ty.

Pohimi është i saktë: personat me gjatësi trupore nën 135 cm, të vërtetuar me dokument identifikimi, përjashtohen nga detyrimi i rripit të sigurimit. Rripi i zakonshëm është projektuar për të rriturit: te një trup i shkurtër ai kalon mbi qafë dhe mbi bark dhe mund të lëndojë në përplasje. Për fëmijët e vegjël, mbrojtja vjen nga sistemet e posaçme të mbajtjes, si karriget për fëmijë.

Pohimi është i gabuar: personat që marrin dhe shpërndajnë postën nuk përjashtohen nga detyrimi i rripit të sigurimit. Edhe kur ndalojnë shpesh, ata qarkullojnë në rrugë si të gjithë të tjerët dhe rrezikojnë njësoj në një përplasje. Përjashtimet janë të pakta dhe kanë arsye shëndetësore ose trupore, si gratë shtatzëna ose personat me sëmundje të veçanta, me certifikatë mjekësore.

Pohimi është i gabuar: ushtarakët e forcave të armatosura nuk përjashtohen nga detyrimi i rripit të sigurimit. Profesioni nuk e ndryshon rrezikun në një përplasje. Përjashtimet janë të pakta dhe lidhen me arsye shëndetësore ose trupore të vërtetuara me dokument, si gratë shtatzëna me certifikatë mjekësore ose personat me sëmundje të veçanta.

Pohimi është i gabuar: mosha mbi 65 vjeç nuk e përjashton askënd nga detyrimi i rripit të sigurimit. Përkundrazi, te personat e moshuar kockat janë më të brishta dhe një përplasje pa rrip mund të shkaktojë lëndime edhe më të rënda. Përjashtohen vetëm rastet e parashikuara, si personat me sëmundje të veçanta që kanë certifikatë nga komisioni mjekësor.

Pohimi është i gabuar: kandidatët për drejtues mjeti nuk përjashtohen nga rripi i sigurimit gjatë stërvitjes praktike. Përkundrazi, gjatë mësimit gabimet janë më të mundshme dhe rripi mbron në rast frenimi të papritur ose përplasjeje. Vendosja e rripit para nisjes është edhe pjesë e asaj që mëson kandidati.

Pohimi është i gabuar: drejtuesit e taksive nuk përjashtohen nga detyrimi i rripit, as gjatë shërbimit në qendra të banuara. Ata kalojnë shumë orë në rrugë dhe rrezikojnë në një përplasje si të gjithë drejtuesit e tjerë. Edhe në qytet, një frenim i fortë ose një goditje në kryqëzim mund të shkaktojë lëndime të rënda pa rrip.

Pohimi është i gabuar: instruktorët e praktikës në autoshkolla nuk përjashtohen nga detyrimi i rripit gjatë mësimit praktik. Instruktori ulet në vendin e përparmë dhe në një përplasje rrezikon njësoj si kandidati. Me rripin e vendosur ai jep edhe shembullin e duhur për nxënësin që po mëson të drejtojë.

Pohimi është i saktë: jastëku i ajrit (airbag) fryhet automatikisht kur mjeti pëson një goditje të fortë. Sensorët e mjetit e dallojnë ngadalësimin e papritur të përplasjes dhe e fryjnë jastëkun brenda një fraksioni të sekondës, para se trupi të godasë timonin ose kroskotin. Pas goditjes ai shfryhet, që të mos e pengojë daljen nga mjeti.

Pohimi është i saktë: jastëku i ajrit aktivizohet në një aksident rrugor me përplasje të fortë. Ai nuk hapet në frenime ose në goditje të lehta, por vetëm kur sensorët dallojnë një ngadalësim të fortë e të papritur, si në një përplasje. Atëherë fryhet menjëherë dhe e mbron kokën dhe gjoksin e drejtuesit dhe të pasagjerëve.

Pohimi është i saktë: pa rrip sigurimi, jastëku i ajrit mund të jetë i rrezikshëm. Jastëku fryhet me shpejtësi dhe forcë shumë të madhe. Rripi e mban trupin në ndenjëse, në largësinë e duhur; pa të, trupi hidhet përpara dhe e takon jastëkun ndërsa ai po fryhet, me rrezik lëndimesh në kokë, qafë ose gjoks. Jastëku është mbrojtje plotësuese, jo zëvendësim i rripit.

Pohimi është i saktë: në një përplasje të fortë, jastëku i ajrit jep më shumë mbrojtje nga goditjet. Ai fryhet mes trupit dhe pjesëve të forta të mjetit, si timoni, kroskoti ose dera, dhe e ngadalëson butësisht kokën dhe gjoksin. Mbrojtja më e mirë arrihet kur je ulur drejt dhe ke vendosur rripin e sigurimit.

Pohimi është i saktë: jastëkët e ajrit mund të jenë ballorë, në timon dhe në kroskot, ose anësorë, në dyert anësore të mjetit. Jastëkët ballorë mbrojnë drejtuesin dhe pasagjerin përpara në përplasjet ballore. Jastëkët anësorë mbrojnë në goditjet nga anash, ku mes trupit dhe mjetit që godet ka shumë pak hapësirë.

Pohimi është i gabuar: jastëku i ajrit nuk përdoret për rregullimin e timonit. Ai është një pajisje sigurie që fryhet në një përplasje të fortë dhe e mbron drejtuesin dhe pasagjerët nga goditjet kundër timonit, kroskotit ose dyerve. Timoni, kur mjeti e lejon, rregullohet me një levë të veçantë.

Pohimi është i gabuar: jastëku i ajrit nuk aktivizohet sa herë që mjeti ndalon. Ai fryhet vetëm në një përplasje të fortë, kur sensorët dallojnë një ngadalësim shumë të fortë e të papritur. Në ndalimet e zakonshme, madje edhe në frenime të forta pa përplasje, jastëku nuk hapet.

Pohimi është i gabuar: jastëku i ajrit nuk të përjashton nga detyrimi për të vendosur rripin e sigurimit. Airbag-u është një pajisje plotësuese e rripit dhe është projektuar të punojë bashkë me të. Rripi të mban në ndenjëse dhe të pengon të përplasesh përpara; pa të, në një goditje trupi të shkon drejt jastëkut që hapet me shpejtësi shumë të madhe dhe mund të lëndohesh rëndë prej tij. Vendose rripin në çdo udhëtim, edhe në distanca të shkurtra.

Pohimi është i gabuar: jastëku i ajrit hapet vetë, jo nga drejtuesi. Sensorët e mjetit e dallojnë një goditje të fortë dhe e fryjnë airbag-un brenda një pjese të vogël të sekondës, shumë më shpejt nga sa mund të reagojë njeriu. Drejtuesi nuk ka asnjë buton për ta vënë në punë. Ti duhet vetëm të ulesh drejt, në largësi të mjaftueshme nga timoni, dhe ta kesh rripin të vendosur.

Pohimi është i gabuar: jastëku i ajrit është i nevojshëm kudo, edhe në qytet. Aksidentet ndodhin shpesh edhe në rrugët urbane, dhe një përplasje me 50 km/orë mjafton që koka dhe kraharori të godasin rëndë timonin ose panelin. Airbag-u hapet vetë kur sensorët dallojnë një goditje të fortë, pavarësisht nga rruga ku ndodhesh. Bashkë me rripin e sigurimit, ai të mbron në çdo udhëtim.

Pohimi është i saktë: fëmijët mbi tre vjeç që nuk e kalojnë gjatësinë 1,50 m nuk ulen në vendet e përparme. Rripi i sigurimit është bërë për trupin e një të rrituri: te një fëmijë i shkurtër ai kalon mbi qafë ose mbi bark dhe në goditje mund ta dëmtojë. Edhe jastëku i ajrit i përparmë hapet me forcë të madhe dhe është i rrezikshëm për një fëmijë. Prandaj fëmija ulet prapa, i lidhur me sistemin mbrojtës që i përshtatet peshës dhe gjatësisë së tij.

Pohimi është i saktë: sistemet mbrojtëse për fëmijët duhet të jenë prodhime origjinale, të miratuara dhe në gjendje pune. Një karrige për fëmijë e mbron fëmijën vetëm nëse është prodhuar dhe testuar sipas standardeve, me etiketën e miratimit. Një karrige e improvizuar, e dëmtuar nga një aksident ose me mbërthecë të prishura mund të shkëputet në goditje. Montoje gjithmonë sipas udhëzimeve të prodhuesit.

Pohimi është i saktë: sistemet mbrojtëse për fëmijët prodhohen sipas peshës dhe gjatësisë së fëmijës. Ka karrige për foshnja, që montohen të kthyera mbrapsht, karrige për fëmijë më të mëdhenj dhe ndenjëse ngritëse, që e ngrenë fëmijën aq sa rripi t'i kalojë mbi sup dhe mbi legen. Zgjidh atë që i përshtatet fëmijës sipas etiketës dhe ndërroje kur fëmija rritet.

Pohimi është i saktë: kur në autoveturë transporton fëmijë, sistemet mbrojtëse për ta janë të detyrueshme. Fëmija i vogël nuk mbrohet nga rripi i zakonshëm, dhe në krahët e një të rrituri nuk mbahet dot në një goditje: forca e përplasjes e bën shumë herë më të rëndë se pesha e tij. Prandaj çdo fëmijë që nuk e ka arritur gjatësinë për rripin e zakonshëm udhëton i lidhur në karrigen që i përshtatet.

Pohimi është i gabuar: sistemet mbrojtëse për fëmijët përdoren në çdo rrugë, edhe në qytet. Shumë aksidente ndodhin në rrugët urbane, gjatë udhëtimeve të shkurtra, dhe edhe një frenim i fortë me shpejtësi të ulët mund ta hedhë përpara një fëmijë të palidhur. Lidhe fëmijën në karrigen e tij sa herë që udhëton, sado e shkurtër të jetë rruga.

Pohimi është i gabuar: sistemet mbrojtëse nuk përdoren vetëm për fëmijët nën 4 vjeç. Ato zgjidhen sipas peshës dhe gjatësisë së fëmijës, jo sipas një moshe të caktuar. Pas karriges për foshnja dhe asaj për fëmijë të vegjël vjen ndenjësja ngritëse, që përdoret derisa fëmija të jetë aq i gjatë sa rripi i zakonshëm t'i kalojë si duhet mbi sup dhe mbi legen, zakonisht deri në 1,50 m.

Pohimi është i gabuar: sistemi mbrojtës është i detyrueshëm edhe kur fëmija udhëton me prindin. Prindi nuk mund ta mbajë fëmijën në krahë gjatë një përplasjeje: në goditje pesha e fëmijës shumëfishohet, ai i ikën nga duart ose shtypet nga trupi i të rriturit. Vetëm një karrige e përshtatshme, e mbërthyer mirë në mjet, e mbron atë.