Dokumentet e mjetit dhe të qarkullimit për transportin e mallrave: pyetje dhe përgjigje, faqja 4 nga 6

Pohimi është i saktë: dokumenti që provon mbajtjen e licencës dhe i jep një mjeti të drejtën të operojë quhet certifikatë. Licenca i jepet subjektit (firmës) që kryen transport, ndërsa certifikata lëshohet për secilin mjet që punon nën atë licencë. Kështu, gjatë kontrollit në rrugë, certifikata në mjet tregon se pikërisht ai mjet ka të drejtë të kryejë transportin.

Pohimi është i saktë: dokumenti që i jep një mjeti të drejtën të transportojë mallra për llogari të vet, brenda dhe jashtë vendit, quhet certifikatë. Transport për llogari të vet do të thotë që subjekti transporton mallrat e veta për nevojat e veprimtarisë së tij, jo mallra të të tjerëve me pagesë. Edhe për këtë transport mjeti duhet të ketë certifikatën përkatëse, të lëshuar nga autoriteti kompetent.

Pohimi është i saktë: certifikata e transportit mbahet në bordin e mjetit gjatë qarkullimit dhe vlen vetëm për mjetin për të cilin është lëshuar. Ajo lëshohet për një mjet të caktuar, prandaj nuk mund të kalohet te një mjet tjetër, as të të njëjtit subjekt. Në kontroll, certifikata krahasohet me mjetin: nëse mungon ose është e një mjeti tjetër, transporti konsiderohet i paautorizuar.

Pohimi është i gabuar: certifikata e transportit nuk lëshohet vetëm për mjetet që transportojnë mallra për nevojat e veta. Ajo lëshohet edhe për mjetet që transportojnë mallra për llogari të palëve të treta, pra me pagesë për të tjerë, nën licencën e transportuesit. Në të dyja rastet certifikata mbahet në mjet dhe vlen vetëm për mjetin për të cilin është lëshuar.

Pohimi është i gabuar: certifikata e transportit ka afat vlefshmërie. Ajo lëshohet për një periudhë të caktuar dhe duhet rinovuar para se të skadojë. Me certifikatë të skaduar mjeti nuk ka më të drejtë të kryejë atë transport, edhe nëse dokumenti ndodhet në bord. Prandaj kontrollo herë pas here afatin e saj, ashtu si për sigurimin dhe kontrollin teknik.

Pohimi është i saktë: certifikatën për transportin e mallrave për llogari të vet brenda vendit e lëshon bashkia ku ka selinë subjekti. Subjekti transporton mallrat e veta dhe nuk del nga Shqipëria, prandaj certifikatën e lëshon pushteti vendor. Kur transporti është ndërkombëtar ose ka të bëjë me mallra të rrezikshme, certifikata lëshohet nga Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor.

Pohimi është i saktë: certifikatën për transportin ndërkombëtar të mallrave për llogari të vet e lëshon Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor (DPSHTRR). Për transportin brenda vendit për llogari të vet, certifikata lëshohet nga bashkia ku ka selinë subjekti. Kur mjeti del jashtë Shqipërisë, kompetenca kalon te DPSHTRR, që merret me transportin ndërkombëtar.

Pohimi është i saktë: certifikatën për transportin ndërkombëtar të mallrave të rrezikshme e lëshon DPSHTRR. Mallrat e rrezikshme, si karburantet, gazet ose kimikatet, transportohen sipas marrëveshjes ADR dhe kërkojnë kontroll të veçantë. Prandaj certifikatat për to, brenda dhe jashtë vendit, i lëshon Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor, jo bashkia apo ministria.

Pohimi është i saktë: certifikatën për transportin e mallrave të rrezikshme, brenda dhe jashtë vendit, e lëshon Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor. Për mallrat e rrezikshme nuk ka dallim: edhe kur transporti mbetet brenda Shqipërisë, certifikata nuk lëshohet nga bashkia. Këto transporte kërkojnë mjete, drejtues dhe dokumente sipas rregullave ADR, që i kontrollon DPSHTRR.

Pohimi është i gabuar: certifikatën për transportin ndërkombëtar të mallrave për llogari të vet nuk e lëshon ministria, por Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor. Ministria përgjegjëse për transportin harton politikat dhe rregullat, ndërsa dokumentet e transportit për subjektet dhe mjetet i lëshojnë organet zbatuese: DPSHTRR për transportin ndërkombëtar dhe bashkia për transportin për llogari të vet brenda vendit.

Pohimi është i gabuar: certifikatën për transportin e mallrave të rrezikshme brenda vendit nuk e lëshon bashkia, por Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor. Bashkia lëshon certifikatën për transportin e mallrave të zakonshme për llogari të vet brenda vendit. Mallrat e rrezikshme kërkojnë kontroll të veçantë sipas rregullave ADR, prandaj për to është kompetente DPSHTRR, edhe kur transporti nuk del jashtë Shqipërisë.

Pohimi është i gabuar: certifikatën për transportin ndërkombëtar të mallrave të rrezikshme nuk e lëshon ministria, por DPSHTRR. Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor lëshon certifikatat për mallrat e rrezikshme, si brenda ashtu edhe jashtë vendit. Ministria përgjegjëse për transportin harton rregullat, por nuk i pajis vetë subjektet dhe mjetet me këto dokumente.

Pohimi është i saktë: certifikatën për transportin me mjete jashtë norme brenda vendit e lëshon Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor. Mjete jashtë norme janë ato që i kalojnë përmasat ose masat e lejuara, p.sh. për ngarkesa shumë të gjata, të gjera ose të rënda. Për udhëtimet me to duhet edhe autorizimi i pronarit të rrugës, që cakton itinerarin dhe kushtet e kalimit.

Pohimi është i saktë: drejtuesi i autotrenit mban me vete edhe lejen e qarkullimit të rimorkios. Autotreni përbëhet nga një automjet dhe një rimorkio, dhe secili prej tyre është i regjistruar më vete, me lejen e qarkullimit dhe targën e vet. Prandaj në kontroll duhet të paraqiten dokumentet e të dyja mjeteve, jo vetëm ato të automjetit tërheqës.

Pohimi është i saktë: me autotren drejton vetëm me leje drejtimi të vlefshme për kategorinë e kompleksit të mjeteve. Leja e kategorisë C të lejon të drejtosh kamionin me një rimorkio deri në 750 kg; për një rimorkio më të rëndë duhet kategoria përkatëse e kompleksit, CE. Leja duhet të jetë edhe e vlefshme, pra jo e skaduar, e pezulluar ose e tërhequr, dhe e ke me vete gjatë drejtimit.

Pohimi është i saktë: nëse mjeti është marrë me qira dhe kjo nuk është shënuar në lejen e qarkullimit, drejtuesi mban me vete aktin e përdorimit. Leja e qarkullimit tregon kush e zotëron mjetin. Kur e përdor dikush tjetër me qira, akti (kontrata) i përdorimit provon se mjeti përdoret ligjërisht prej tij. Pa të, në kontroll nuk mund të vërtetohet e drejta për ta përdorur mjetin.

Pohimi është i saktë: me autotren drejtuesi mban me vete edhe policën e sigurimit të detyrueshëm të rimorkios. Rimorkioja është mjet i regjistruar më vete dhe duhet të ketë sigurimin e vet të detyrueshëm, ashtu si automjeti që e tërheq. Në kontroll paraqiten policat e sigurimit të të dyja mjeteve, bashkë me lejet e tyre të qarkullimit.

Pohimi është i gabuar: me autotren nuk mjafton leja e qarkullimit e automjetit. Rimorkioja është e regjistruar më vete, prandaj duhet të kesh edhe lejen e saj të qarkullimit. Përveç tyre mban me vete lejen tënde të drejtimit për kategorinë e kompleksit, policat e sigurimit të detyrueshëm të të dyja mjeteve dhe, kur mjeti është me qira e kjo nuk shënohet në lejen e qarkullimit, aktin e përdorimit.

Pohimi është i gabuar: me autotren nuk ke pse të mbash me vete aktin e fitimit të pronësisë së rimorkios. Pronësia është regjistruar tashmë, dhe dokumenti i rimorkios që mbahet në bord është leja e saj e qarkullimit. Me vete mban lejet e qarkullimit të të dyja mjeteve, lejen e drejtimit për kategorinë përkatëse, policat e sigurimit dhe, kur mjeti është me qira, aktin e përdorimit.

Pohimi është i gabuar: me autotren nuk ke pse të mbash me vete dokumentacionin e zhdoganimit të rimorkios. Zhdoganimi kryhet para regjistrimit, dhe rimorkioja e regjistruar ka lejen e saj të qarkullimit, që provon se mund të qarkullojë ligjërisht. Në bord mban lejet e qarkullimit të të dyja mjeteve, lejen e drejtimit për kategorinë përkatëse dhe policat e sigurimit.

Pohimi është i gabuar: me autotren mban policat e sigurimit të detyrueshëm të të dyja mjeteve, jo vetëm të mjetit tërheqës. Rimorkioja është mjet i regjistruar më vete dhe ka sigurimin e vet të detyrueshëm. Në kontroll duhet të paraqesësh policën e saj, ashtu si lejen e saj të qarkullimit.

Pohimi është i gabuar: numri i identifikimit (shasia) i karelit nuk ka pse të shënohet patjetër në lejen e qarkullimit të mjetit që e tërheq. Kareli është një rimorkio e vogël, pa targë regjistrimi të vetën. Ai pajiset vetëm me një targë në pjesën e pasme, që përsërit të dhënat e targës së mjetit tërheqës, dhe kështu identifikohet bashkë me të.

Pohimi është i saktë: kareli pajiset vetëm me një targë në pjesën e pasme, që përsërit të dhënat e targës së mjetit tërheqës. Kareli është një rimorkio e vogël që lidhet pas një automjeti dhe e mbulon targën e tij të pasme. Me targën përsëritëse, kush vjen nga pas e lexon sërish numrin e mjetit tërheqës. Ndryshe janë rimorkiot me dy a më shumë akse, që kanë targën dhe lejen e tyre të qarkullimit.

Pohimi është i saktë: rimorkiot me dy a më shumë akse dhe gjysmërimorkiot kanë lejen e tyre të qarkullimit dhe targën e tyre të regjistrimit. Ato regjistrohen si mjete më vete, ndryshe nga kareli, që ka vetëm një targë përsëritëse me të dhënat e mjetit tërheqës. Kur qarkullon me to, mban me vete edhe lejen e qarkullimit të rimorkios ose të gjysmërimorkios.

Pohimi është i saktë: rimorkiot me dy a më shumë akse dhe gjysmërimorkiot i nënshtrohen kontrollit teknik vjetor. Edhe pse nuk kanë motor, ato mbajnë ngarkesa të rënda dhe kanë frena, goma, drita dhe pajisje lidhëse që konsumohen. Një defekt në to mund të shkaktojë humbjen e kontrollit të gjithë kompleksit, prandaj kontrollohen çdo vit, si mjetet e rënda që i tërheqin.